Bloedmaan boven de Asterdplas

Ruim op tijd lopen we naar de Asterdplas. Een jas is niet nodig want het is nog steeds heerlijk warm. Je kunt bij de plas ver kijken, de bebouwing en begroeiing lijken daardoor laag. Dat moet ook want de aarde staat even na zonsondergang precies tussen de maan en zon.  Door de filterwerking van de dampkring ontstaat de opmerkelijke kleur van de maan.

Bij  het strand aangekomen valt op dat het zand schoon is. Het is mechanisch aangeharkt door de organisatie van het Duikbootfestival. Zonder angst voor viezigheid van de watervogels die hier vertoeven onder onze schoenzolen kunnen we ons vrijelijk bewegen en omhoog kijken.

We hebben aanvankelijk het plan om naar de ‘Bliksemschicht’ in Prinsenbeek te gaan. Op die toren heb je geen hinder van bomen en gebouwen. We besluiten toch maar naar de Asterdplas te gaan. Een groepje mensen komt van de uitkijktoren in Prinsenbeek. “Daar was het veel te druk. Geen topdrukte maar eigenlijk te veel mensen om die toren te beklimmen. Daardoor gaat dat ding eng wiebelen en worden mijn foto’s onscherp.”

Ook bij de plas zijn we niet de enige moonwatchers. Overal verspreid zitten en staan mensen geduldig te wachten op wat komen gaat. Het is gezellig en iedereen praat met elkaar. De maansverduistering zorgt letterlijk voor verbinding, heel leuk.  

Een mevrouw heeft een handige app gedownload en weet precies waar we moeten kijken. “Daar, net rechts van dat gele bord.”  Een slimmerik heeft een inventieve drone meegenomen. Wat het menselijk oog niet ziet, dat kun je met dat apparaat wel zien. De maansverduistering is wel al even aan de gang als de zon nog niet helemaal onder is. Maar er is genoeg te zien. “Daar is tie”. Een enthousiaste meneer komt aanhollen om ons het nieuws mede te delen.