Er kwam namelijk geen andere reactie in hem op dan het beschimpen van een, in zijn vertroebelde slaapkamer oogopslag, ‘extreem’ rechts kamerlid. Grappig dat hij de ander extreem rechts noemt, terwijl hij zelf extreem links is in de nationale beleving.
Verheugend om te lezen dat de betrokken rechtse partij in een paar dagen tijd duizend nieuwe leden mocht verwelkomen. Wordt ons gekwelde landje eindelijk rechtser. Voor deze partijgroei hoefde geen cent aan rechtse campagnes te worden besteed!
Tegen de slogan ‘hoe goor wil je het hebben’ schrijf ik een variatie op het aloude musketierscredo. Mijn variant luidt: ‘Eén tegen allen, allen tegen één’. Dit ‘allen tegen één’ werd deze week giftig beoefend, het was echt te goor om aan te horen. De taboeloosheid van sommigen is diep beschamend en daardoor kijkt heel Europa met dedain op ons neer.
De basale taak van de Kamer om het Kabinet te controleren is vervaagd en vervangen door het isoleren en bestrijden van kamergeluiden uit rechts. Wat een verspilling…
Ik schreef al eerder dat de abyss met rasse schreden nadert. Hoe komen we uit deze stuurloos voortjagende trein wanneer kleine kleuter partijen zich laten misbruiken om, met hun steun, ongelukkige kabinetsplannen door onze volksstrot te laten wringen zoals bij ganzen, die dwangmatig gevoerd worden om een dikke lever te krijgen.
Ik voel mij bedroefd.
