‘IJzeren Rinus’ Israël is niet meer

Rinus maakte onderdeel uit van het Feyenoord elftal met daarin Eddy Pieters Graafland, Eddy Treijtel, Piet Romeijn, Theo Laseroms, Theo van Duivenbode, Franz Hasil, Wim Jansen, Willem van Hanegem, Henk Wery, Ove Kindvall en Coen Moulijn. Een aantal van hen kreeg een luisterrijke bijnaam.

De belangrijkste spelers voor mij waren “Eddy P.G.” Graafland,  Theo “De Tank” Laseroms, Willem “De Kromme” van Hanegem, Coen "Mister Feyenoord" Moulijn en “IJzeren Rinus” Israël. Een lust voor het oog om deze kanjers te zien voetballen. Van IJzeren Rinus herinner ik mij dat hij samen met Theo De Tank achterin een vrijwel onneembare verdedigingslinie vormde die door de tegenstander slechts met gevaar voor eigen gezondheid kon worden doorbroken. Als Rinus eenmaal iemand op zijn radar kreeg, vloog hij erop af als een kruisraket om de tegenstander te dwingen een hap uit de grasmat te nemen. We juichten onze kelen dan schor. Willem van Hanegem beheerste het natuurkundig ontdekte ‘Magnus effect’ als geen ander, dat hem de bijnaam “de Kromme” bezorgde.

Coen Moulijn was een speler op intuïtie, hij wist zijn tegenstander te doen verstijven van verbazing als hij om zijn opponent heen danste met de bal op weg naar het middenveld! Op de tribune dachten wij dan soms dat hij niet helemaal Sikkes was in zijn bovenkamer. Ik heb pas later mijn visie op hem herzien en bijgesteld.

Voor een wedstrijd in de Kuip begon, kocht ik wel eens een bundeltje Koetjesrepen, dat toen geen drol kostte, maar ook smakeloos was. Op de tribune liep altijd een gozer rond, die gehaktballen aan de man bracht tegen een stadion prijs. Zijn slogan was: koop nu een bal gehakt met brood en zuur. Desgevraagd waar brood en zuur dan wel bleven klonk op zijn Rotterdams: “ut brood sitterin, het zuur krijg-ie erna”! Lachu, maar nooit meer bij hem gekocht.

Ooit was voetbal nog puur vermaak en een soort sport. Moet je nu zien! Het is meer een verlengstuk van oorlogshandelingen geworden. Ik erger mij bijvoorbeeld aan Christiano Ronaldo die altijd verschrikkelijk lomp en agressief is, scheidsrechters beschimpt en te lijf gaat als niemand hem tegenhoudt.

In mijn jeugdjaren had Sparta in het Kasteel een, voor die tijd, weinig positief imago opgebouwd. In Rotterdam Zuid was Sparta een afkorting van: Schop Poten en ARmen Tot Appelmoes. Vonden ze niet leuk. Bezocht het Kasteel alleen als ik mijn Feyenoord shirt niet droeg. Beetje laf, een Japans spreekwoord heb ik goed onthouden en toegepast in dergelijke situaties: “Liever een gave dakpan dan een gebroken diamant." Zeg nu zelf…

Ik woon al jaren in de Haagse Beemden, maar het Rat Verlegh stadion heb ik alleen tijdens de bouw bezocht; schande, ik heb de ‘Parel van het Zuiden' helaas nog nooit live aan het werk gezien. Ik kijk altijd naar Studio sport voor de samenvattingen.

Momenteel wordt het aantal stadionstoelen met 1500 à 1600 stuks uitgebreid en het speelveld verlaagd om dit te realiseren. Gelukkig speelt NAC weer in de eredivisie  en hoop ik dat al deze stoelen van meet af aan worden bezet: GO NAC!