Maart roert zijn staart 

Breda was zo vol met volk dat er geen hond meer bij kon, “Brabantse nachten zijn lang” zong vriendje Meeuwis en gelijk kreeg ie. Vroeg in de ochtend hoorde ik stemmen op straat van tamelijk lawaaierig volk dat thuis keerde na een frisse nacht in de dikke mist (voor je het weet is het weer Mardi Gras).

Op dat ogenblik, rond 05.00 uur ‘s ochtends, had ik, slapeloos, mijn bezigheid gevonden in het downloaden van het door Big Brother Overheid reeds vooraf ingevulde belastingaangifte formulier anno domini 2024. Inderdaad stond mijn formulier, volgeramd met feiten en cijfers, mij op te wachten. Nog even en dan vraagt de overheid om een scan van je handtekening en hoef je niets meer te doen! In herinnering probeerde ik een jaar geleden overdag het formulier down te loaden, maar toen bleek dat 6 miljoen anderen datzelfde voornemen hadden. 

Leuker kenne we het niet make zeeje ze, lastiger wel dochte ze. Iedereen gaat er op vooruit zeeje ze (of iemand die nooit actieve herinneringen aan zijn uitspraken zegt te hebben). Deze kreten hebben we al menig maal om onze oren gekregen en zijn sleets geworden; ik zie onze koning nog voor mij als hij op de derde dinsdag van september met stijgende verbazing voorleest uit de Fabeltjeskrant die de vorige regeerploeg hem had toegestopt.

Het moment van de cijfercontrole was aangebroken. Uit herinneringen aan mijn HBS-tijd wist ik dat als iemand geld tegoed had van jou, deze het bedrag altijd naar boven afrondde en vice versa. Deze verwachting werd beperkt tot eurocent niveau, dus geen punt. De WOZ waarde toonde wel een pijnlijk verschil tussen 2024 en dit jaar, hetgeen mijns inziens werd veroorzaakt door maatschappijbrede graaiflatie. Na de controle nog het vonnis ondertekenen met mijn ogen dicht, gauw uploaden en zo snel mogelijk vergeten hoeveel euro ik dit jaar weer mag bijdragen aan het voortbestaan van onze Europese provincie.

Rond 06.00 uur, na deze beproeving, weer in mijn bed gekropen, waarin naar mijn gevoel de zoveelste ijstijd was ingetreden; dus einde feest - op naar de keuken om het ontbijt te bereiden en te consumeren onder het kijken naar de nieuwsuitzending. De eenakter voor twee heren in The White House waarbij in een lichte aanval van vergeetachtigheid heer Trump volhoudt dat Volodymyr Z. de kwaaie pier is en niet Wladimir Spiridonovitsj P. heb ik met stijgende verbazing bekeken. The Donald wil ook die zandbak van Z. niet meer leeg komen scheppen voor 400 miljard dollar. Unfortunately peanutbutter! Wordt vervolgd.

Minder gezellig was ook om in de Telegraaf te lezen dat super goalmaker Robin van Persie na één doelpuntloos gelijkspelletje  tegen NEC de grond in gehamerd dreigt te worden. Na 14 jaar is de beste man nota bene als redder van die Rotterdamse buurtclub binnengehaald! Hoe vluchtig is de roem in dit soort zelfkastijdingsbaantjes, terwijl duurbetaalde narcistische ballerina’s in de heilige weide lachend vrijuit gaan. Nee, dan te bedenken dat Feyenoord 55 jaar geleden wereldkampioen werd in de eindstrijd tegen Estudiantes. Brilletje van Van Daele, wereldgeschiedenis! Glorieuze dagen waren dat, stuk voor stuk. Sic transit gloria trainer. Tijd dat Gladiator II op Netflix wordt vertoond.