Moederdag
Vandaag verwennen we moeder weer met bloemen en lekkers, maar vooral met aandacht en liefde. Dus wie doet de afwas…?
Ik was deze week zeer verrast en verblijd. Oh ja joh?, hoor ik criticasters al tussen hun tanden grommen. Jazeker! En waarom was ik blij? Ik laat jullie niet langer in bedreigende spanning zitten; ik kreeg een brief van niemand minder dan Wouter Koolmees, de huidige president-directeur van de NS. Toch wel bijzonder, hoewel ik vermoed dat miljoenen anderen ook een kopietje in hun mailbox aantroffen. Okay. Ik voelde mij slechts even een BN’er.
De brief begon heel intiem: “Beste Pennetje, wij spreken elkaar niet vaak één op één. Toch vind ik het van belang nu van me te laten horen. Jij bent tenslotte de belangrijkste reden waarom we bij NS doen wat we doen: Nederland voor iedereen duurzaam bereikbaar houden.”
*Ik voel in mijn ogen tranen opwellen: hij weet nog wie ik ben en dat juist hij ons landje voor mij duurzaam bereikbaar wil houden.
Wat heeft de NS bobo toch een goed geheugen! Ik heb namelijk In de afgelopen 9 jaar geen enkele trein gepakt naar elders!
Koolmees: “...vele collega’s verzorgen jouw treinreis. Een vrolijke omroep (niet langer ‘heer’ maar ‘reiziger’, daar moet ik nog steeds aan wennen) in de trein, goede service op het station(tegen exorbitante ‘marktconforme? prijzen’) het maakt een wereld van (groeiend) verschil.”
*Ik had altijd een zakje met bammetjes uit de diepvries bij in mijn tas.
Koolmees: “...andere collega’s zorgen er juist achter de schermen voor dat jij jouw trein kunt nemen; bijvoorbeeld door een dienstregeling of werkrooster te maken of te sleutelen aan de treinen” (hebben alle sprinters nu een eigen plee? En de TGV van Ansaldo Breda!)
*Nu is het tijd mijn zakdoek te pakken om de tranenstroom op te vangen. Het wordt nog erger…
Koolmees: “...dat is ook precies waarom ik er zo van baal dat jij vandaag voor de vierde keer te maken krijgt met de gevolgen van een staking op het spoor. Daarvoor zou ik jou graag mijn excuses willen aanbieden. Het is hinder die jij niet verdient.”
*Fijn om te weten, maar als pensionado keer ik mij thans nog een keer om in mijn warme bedje, oh dolce vita!
Koolmees over CAO: “...al die collega’s verdienen een goede beloning. Dat is ook een investering in de toekomst van jouw reis. Tegelijkertijd wil ik ook blijven investeren in mooie stations, nieuwe en schone treinen en het betaalbaar houden van onze kaartjes. Zaken waar jij als reiziger (wellicht) ook wat aan hebt.”
*Ontroerend zoals Koolmees liefdevol over die collega's schrijft. Die (lekker afstandelijk) collega's smeken om een goede CAO. Zelf heeft Koolmees een PAO, een strikt persoonlijke arbeidsovereenkomst waarbij, voor zover ik heb kunnen nagaan, een jaarlijkse beloning van ca € 500,000 hoort en dat terwijl de NS nog steeds forse jaarlijkse verliezen lijdt. In het eerste jaar van Corona 2,2 miljard, in de daarop volgende jaren nog vele miljoenen. Even dit detail opzij schuiven en terug naar de echte realiteit.
Ik ben benieuwd hoe het een en ander gaat verlopen of aflopen. Zal de staatsschuld worden verhoogd om die collega's te redden van een uitzichtloze toekomst? Ook nu zal de tijd het ons moeten leren. Neem ondertussen bijvoorbeeld een deelauto, ga liften of zoek een baan op fietsafstand. Problem solved.