Echtpaar krijgt Koninklijke onderscheiding

Net terug van hun reis door Afrika staan Irene en Kees HBNMP te woord. Uiteraard zijn zij vereerd met de Koninklijke onderscheiding, maar als zij die niet hadden gekregen, dan was dat ook prima geweest, volgens Irene. Zij hebben een enorme staat van dienst en hun bescheidenheid siert hen. Irene en Kees zouden samen met hun nicht lunchen bij de plaatselijke Brasserie en daarna even shoppen bij een Tuincentrum, zo was het verhaal van hun nicht, waardoor zij mee zijn gelokt op vrijdag 25 april. Echter pakte het anders uit, vertelde Kees. De auto nam de afslag naar TPV Heksenwiel (Tennis- en Padelvereniging). Irene dacht: “Oh, leuk een surpriseparty!” Bij Kees ging ook een lichtje branden, hij zag zoveel bekende auto’s geparkeerd staan.

Reizen

Kees heeft Ambonese roots. Zijn vader komt daar vandaan. Toen zij daar op vakantie waren kwamen zij in contact met het plasticproject Green Moluccas. Dat sprak hen zo aan, dat zij zich aanmelden als vrijwilliger en zij houden zich daar bezig met de naschoolse opvang. Irene, van huis uit onderwijzeres, geeft computerles, Engelse les en muziekles. “Wij houden van kleinschalige projecten”, legt Irene uit. “Als wij op vakantie zijn en wij worden geconfronteerd met een bepaald project, dan kijken wij hoe wij die mensen kunnen helpen. Gewoon de handen uit de mouwen steken! Wij leven dan met de bewoners van dat dorp. Geen luxe, gewoon in een hutje zonder water en stroom.”

Costa Rica

“Zo ontmoetten wij Ricardo op Costa Rica”, vult Kees aan. “Een man die zeer begaan is met het lot van schildpadden en het project Life for Life Sea Turtle Conservation heeft opgericht. Die hebben wij ook geholpen met zijn project.” Irene vertelt: “Een collega van mij werkt in Namibië en vertelde mij dat daar onderwijzers nodig zijn. Wij kwamen in contact met de Mangetti Dune Primary School. Kees en ik zijn daar naartoe gegaan en hebben vier maanden op de school geholpen. Ik heb daar een bibliotheek opgezet. Via mijn nicht kwamen wij in contact met de stichting Kalyani, die zich inzet voor de educatieve ontwikkeling en zorg voor kinderen in Sri Lanka. Ook daar hebben wij vier maanden vrijwilligerswerk gedaan. Ik gaf Engelse les en computerles. In de coronatijd hebben wij dertien maanden mantelzorgwerk in Frankrijk gedaan.” Irene en Kees zijn ook gedecoreerd voor hun jarenlange inzet bij Kinderboerderij De Sik.

Pensioen

“Toen ik in 2015 als militair met pensioen ging, wilde ik mijn leven wat meer inhoud gaan geven. Irene is ook eerder gestopt met haar werk in het onderwijs. Ik zei tegen haar: “Wij zijn nu nog gezond, laten wij over de wereld gaan reizen. Daardoor komen wij in contact met bepaalde projecten.” Wij zijn begonnen op Ambon en daarna kwam een project in Peru en zo kijken wij waar onze hulp en inzet nodig is.” Irene vult aan: “Wij willen ons inzetten voor kleinschalige projecten en niet zo van… hier zijn wij en wij komen ontwikkeling brengen, maar meer van… hoe kunnen wij jullie (bevolking) helpen en wat hebben jullie van ons nodig.” Kees: “Op dit moment zijn wij ons weer aan het inlezen in bepaalde projecten, waaraan wij onze hulp willen bieden. Vast staat, dat wij in november weer naar Ambon gaan om bij het plasticproject Green Moluccas te helpen. “Ik vind dat iedereen op zijn of haar manier het verschil kan maken door zich persoonlijk in te zetten voor hen die het nodig hebben. Dit kan ook zijn door bijvoorbeeld tijdens het wandelen zwerfvuil op te rapen!” zegt Irene. “Dat zou de wereld een stuk mooier maken!”