Versobering
In 1940 sluit de romaanse Michaelkerk in Dennenburg. Het prachtige barokke altaar en de communiebank verhuizen naar de kerk van Bokhoven en het processiepark wordt met de grond gelijk gemaakt. Om toch een processiepark in de route beschikbaar te hebben wordt ten noordwesten van de Vincentiuskerk in Deursen een nieuwe variant gebouwd. Het bestaat uit een aantal houten banken, een bakstenen altaar met een predella van vier treden en een preekstoel van geruwd beton die rust op een zuil. Een bakstenen trap leidt naar de preekstoel.
De Rochusprocessie valt in de jaren zestig ten prooi aan het Tweede Vaticaanse concilie. In 1967 trekt de processie voor de laatste keer door de twee kerkdorpen. De neogotische schilderingen verdwijnen onder een dikke kalklaag en een lap grond ten westen van de kerk wordt begin jaren zeventig als bouwgrond verkocht. Het processiepark moet voor de nieuw te bouwen huizen wijken. Achtendertig jaar later wordt het Rochusfeest weer in ere hersteld, zij het dat de route alleen nog maar gelopen wordt in Deursen. In plaats van het processiepark wordt het ritueel gestart met een mis in de Vincentiuskerk. Het religieuze motief is daarbij op de achtergrond geraakt omdat mensen tegenwoordig naar de dokter gaan als ze ziek zijn.
De enige echte Rochusprocessie van Nederland wordt weer een begrip. Verbinding tussen de dorpsbewoners staat tegenwoordig voorop bij het ritueel. Er moet van alles geregeld worden om van de Rochusdag een succes te maken. De vrijwilligers zijn dan samen actief om echt iets bijzonders te laten ontstaan. Er worden bijvoorbeeld appeltaarten gebakken die na afloop in de kerk met een kop koffie erbij genuttigd kunnen worden. De appels worden gratis beschikbaar gesteld door een fruitteler uit een naburig dorp. Er worden door bewoners bloemen geschonken die herinneren aan de traditionele offers in de Rochuskapel. De muzikale begeleiding wordt ondersteund door muziekvereniging DEDICO uit weer een ander dorp. Door deze samenwerking zijn veel mensen met elkaar actief.
