Passerende joggers schrikken zich een rotje als voor hun ogen een man wordt geschept door een personenauto. Het is dan ook bijna levensecht als acteur Geert Dekkers na een paar keer repeteren op het juiste moment omhoog springt en na een flinke val op een berg kussens belandt die zo zijn neergelegd dat ze in de film niet te zien zijn. Na het zien van de filmcrew wordt het de joggers duidelijk dat het een filmshoot betreft.
Studenten aan de Sint Joost School of Art & Design, voorheen de Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost, maken de film in het kader van hun opleiding. Kosten nog moeite worden gespaard om de film tot stand te brengen. De voorbereiding is een lang proces, de draaidagen zijn intensief en het is behoorlijk frisjes. Er wordt zoveel mogelijk in Breda gefilmd maar ook op een fraaie lokatie op ruim honderd kilometer van huis. Er is veel energie gestoken in het casten van de juiste acteurs voor de belangrijkste personages in de rolprent.
Actrice Noa Wolff speelt in de film een charismatische sekteleidster in het jaar 2035. Ze geeft leiding aan een groep veteranen die ageren tegen de beklemmende politieke omwentelingen die hebben plaatsgevonden.
Het is voor Noa niet de eerste film waar ze in speelt. Vanaf april is de actrice te bewonderen in een populaire Nederlandse televisieserie. Noa: ”Ik ben een actrice en singer-songwriter. In Los Angeles heb ik twee opleidingen gevolgd onder andere in de Meisnertechniek. Na drie jaar in Amerika gewoond te hebben ben ik weer terug in Nederland om mijn acteercarrière met interessante filmprojecten weer op te pikken. Een opvallend aspect in Amerika is dat daar alles met de auto gaat. Het voordeel is dat daar wel alles is ingesteld op reizen met de auto. Fietsen zoals wij dat kennen is in the States niet veilig. Behalve op toeristische paden zoals aan de kust.”
Acteur Luke Vrinds uit Tilburg speelt in de film een rechercheur die de rebelse veteraan Theo moet ondervragen in een politiebureau. De heftige knokscènes met tegenspeler Geert Dekkers vormen voor Luke geen enkel probleem. Als de acteur zich voor de scene inleeft krijg je het gevoel met een echte rechercheur van doen te hebben waar je niet mee gaat lachen. Na het afronden van de Amsterdamse filmschool heeft Luke in diverse tv- en filmproducties gespeeld. En een aantal commercials zoals een aantal van de supermarktketen LIDL.
Acteur Geert Dekkers speelt in de film de rol van ex-veteraan Theo die zich aansluit bij een duistere sekte. Hij wordt in de ideologische groepering als eerste uitverkoren om in het werkveld als een wrede psychopaat aan de slag te gaan. Geert: ”Ik ben er inmiddels aan gewend geraakt dat ik zo vaak gecast wordt voor dit soort karakters. In het begin ging ik dan toch aan mijn zelfbeeld twijfelen omdat ik van nature heel sociaal en vredelievend ben, maar na een paar internationale filmprijzen met de films “HIF” en ”Invisibilia” zie ik van het spelen van the bad guy inmiddels de lol wel in. Het zijn altijd de interessantste rollen in een film. Gelukkig mag ik ook wel eens grappige karakters spelen zoals onlangs in de tv serie ‘Bodem’ van de VPRO en de hit ‘Take a chance’ van Amazon prime. al is er ook dan altijd wel iets vreemds aan de hand met zo’n karakter. Ach ja, alles went.”
Een hecht team heeft zich ingezet om de film tot een succes te maken. Reden om de filmploeg die het technisch allemaal mogelijk maakt eens te bevragen over het hoe en waarom.
Om in het kader van de opleiding aan de St Joost een film te maken is een flink budget nodig. Moet je naast de opleiding ook nog werken om deze kosten te kunnen betalen?
Jasper: ”Ja, omdat het project redelijk snel van start moest gaan, hadden we geen tijd om geld te regelen via buitenaf. Dus ik heb redelijk veel moeten werken om de hele productie te kunnen bekostigen.”
In je film ben je ook als acteur te zien. Dat doe je heel goed. Een dubbele functie in de productie omdat je de film ook regisseert. Welk werkgebied heeft je voorkeur en waarom?
Jasper: ”We hebben de keuze gemaakt om mij te laten acteren, vanwege een schaarste in acteurs toentertijd. Blijkbaar beviel het acteren me, waardoor er nu voor mij een soort deur is opengegaan om daar ook iets mee te gaan doen, aangezien ik het erg leuk vond om te doen. Toch sta ik liever in de achtergrond te regisseren, omdat de scripts vaak ook van mij zullen zijn. Het is erg moeilijk om te acteren en regisseren in je zelfgeschreven film, omdat je ook anderen wilt aansturen. Via het regisseren weet ik mijn visie beter op beeld te krijgen en voel ik me daarin ook een stuk meer op mijn gemak. Toch zie ik mezelf in toekomstige producties wel eens acteren, maar dat zal niet elke keer zijn.”
Wat vond je de leukste scenes om te regisseren?
Jasper: ”Voor mij was de Cult-scene het leukst om te regisseren, omdat de samenwerking hier op zijn best was. Het was de laatste van de elf draaidagen die we hadden, wat ons de mogelijkheid gaf om beter op elkaar in te spelen. Tijdens het filmen van deze scene was er wel nog frictie, maar zag ik een flinke vooruitgang in vergelijking met de eerste draaidag, wat het regisseren dus ook een stuk leuker en makkelijker maakte. Ook was het de dag dat we de meeste acteurs op set hadden, wat een grote uitdaging was voor me. Maar aangezien ik groot fan ben van nieuwe uitdagingen vond ik het proces van die dag erg leuk.”
In de film komt aan het eind een nogal bloederige scene voor. De stukken mensenvlees zijn duidelijk in beeld gebracht. Hoe is het idee van de film ontstaan? En hoe zijn de diverse scenes in het script tot stand gekomen, was dat een gezamenlijk proces of waren het diverse ideeën die tot een eenheid aaneengesmeed werden?
Jasper: ”Terwijl ik in Egypte was, nog voor het script af was, kwam ik op het idee voor een film met een aap erin. Toen ik dit deelde met Abe en Boris vonden ze het leuk en hebben we gebrainstormd over hoe we dit het beste kunnen brengen in verhouding tot ons existentialistisch manifest. Vanuit daar ben ik in mijn eentje het script gaan schrijven en steeds teruggekomen bij Abe en Boris voor toevoegingen of scenes om te schrappen. Uiteindelijk werd het een gezamenlijk proces, waar ik het voortouw in nam. Het is namelijk belangrijk voor me dat we allemaal tevreden zijn met wat we gaan filmen, wat moeilijk kan gaan als onze meningen verschillen, aangezien het niet alleen mijn film was, maar van ons allemaal.
Tijdens het filmen creëer jij regelmatig zeer originele en fraaie camerastandpunten. Heb je dat geleerd tijdens je opleiding of is dat een stuk van jouw creativiteit?
Boris: “Ik denk dat het een combinatie is van mijn eigen creatieve ideeën en wat ik geleerd heb van anderen binnen het werkveld in mijn omgeving. Niet direct te linken aan lessen op school, maar wel de omgeving waar ik me op dat moment in bevind.”
In de film speel je een leuke bijrol. Is acteren ook een passie van je?
Boris: ”Nee, acteren is niet per se een passie voor mij, wel vind ik het erg leuk om te doen. Het komt vooral voort uit het geen tijd of geld hebben om acteurs te regelen.”
Hoe lang zijn jullie in totaal bezig geweest om de film te realiseren? En welk traject is kost jou het meeste energie?
Boris: ”Vanaf het bedenken van het verhaal en het schrijven van het scenario tot aan de laatste dag van montage zijn we ongeveer drie maanden bezig geweest, wel gaan we nog aan de slag voor een hermontage zodat de film getoond mag worden op een festival. Ik denk dat het deel van het proces dat mij het meeste energie kostte, de draaiperiode was. Het voorbereidende werk, zorgen dat alle gear op orde is, het draaien zelf en nog veel meer. Dit is ook de periode waar ik de meeste energie van terug krijg; ik vind dit geweldig leuk om te doen en zo lang voorbereidend werk te doen en dat dan eindelijk naar beeld te mogen vertalen vind ik geweldig.”
Wat gaat er met de film gebeuren?
Boris:”De film gaat gehermonteerd worden en er wordt nieuwe muziek gecomponeerd, tot aan het punt dat we het geschikt vinden voor een filmfestival. Dan sturen we de film in en dan zien we wel waar de film terecht komt. De film was vooral een persoonlijk leerproces en ik stort me meer op nieuw werk maken dan bezig zijn met de publiciteit van de eerdere films.“
Art en het editen van de beelden lijken het meest bij Art & Design van de St. Joost te passen. Klopt dat?
Abe:” Dat klopt niet helemaal. Art & Design is bij St. Joost een overkoepelende term voor meerdere richtingen binnen de opleiding. Zowel art direction als montage kunnen daarbinnen vallen, maar ze vormen slechts een onderdeel van een breder palet aan disciplines.”
Er zijn in de film diverse kostuums, props en filmlocaties gebruikt. Wordt dat aan de afdeling Art, aan jou, overgelaten of gaat dan in overleg?
Als art director ben ik eindverantwoordelijk voor de kostuums, props en filmlocaties. Tegelijkertijd gebeurt alles in overleg met de regisseur, zodat alle visuele elementen samen één consistent geheel vormen binnen de film.
Met hoeveel studenten hebben jullie aan de film gewerkt? Was de betrokkenheid evenredig verdeeld?
Abe: ”We hebben de film uiteindelijk gerealiseerd met een crew van vier studenten, met speciale dank aan onze gaffer Nio. Werken met zo’n kleine crew is ambitieus, maar dankzij onze gezamenlijke motivatie en passie voor film is het ons gelukt om dit tot een goed einde te brengen.”
Kan iedereen in jullie groep alles of is er een specialisatie vanaf het prille begin? Moet je na je opleiding alles kunnen in het kader van film maken?
Abe: ”Binnen onze groep was de rolverdeling al vroeg duidelijk omdat onze specialisaties elkaar nauwelijks overlappen, daardoor kon iedereen zijn eigen rol pakken. Het is zeker handig om brede kennis te hebben van het filmproces, maar het is geen vereiste binnen onze opleiding. De opleiding richt zich namelijk niet alleen op film, maar ook op fotografie.”
Jij was tijdens de draaidagen de gaffer. Kun je eens uitleggen wat dat inhoudt?
Nio: “Ik was verantwoordelijk voor het uitvoeren van het lichtplan. Tijdens het draaien was ik vooral bezig met het licht maar was ik daarnaast ook de ‘techniek nerd’ om zo alle vragen te beantwoorden op de set. Ik vond zelf de draaidagen super goed gaan.
Heb je nog meegedacht met de andere disciplines zoals camerawerk?
Nio: ”Het was veel regelwerk wat betreft de locaties en daarbij dan interessante hoeken vinden. Vooral de scene waarbij Theo aangereden wordt was een pittige scene om te draaien. We hadden deze best goed uitgedacht alleen was het uitplannen en timen van deze scene best lastig. Maar al met al is het super gelukt. De samenwerking ging goed, de jongens hebben gestreden in de edit en het eindproduct laat dat ook zien.”
Traditioneel staan op Tweede Pinksterdag de Bredase Nassaus en hun leven in onze stad centraal. Op allerlei manieren is hun aanwezigheid ook nog steeds zichtbaar, zoals het stratenplan, de Grote Kerk en het Kasteel. Maar ook ten aanzien van de ligging van het huidige Begijnhof, het Valkenberg en de prominente aanwezigheid van het Spanjaardsgat heeft de familie Van Nassau zich laten gelden.
Wat een heerlijke combinatie… Het Brabantse worstenbroodje ontstond als een manier om vlees langer goed te houden. Het vlees werd dun gewikkeld in brooddeeg en dan gebakken. Het wordt gegeten bij speciale gelegenheden zoals kerst, carnaval en dan vooral samen met familie en vrienden. Het worstenbroodje is onlosmakelijk verbonden met Noord-Brabant. Er zijn vele varianten op het recept, van zowel bakkers als van mensen thuis.
Aan het Weidehek in de Haagse Beemden wordt momenteel flink gebouwd. Op een mooie locatie verrijzen maar liefst twintig bedrijfsunits.
De Graaf: ´Open voor jou’, is dé slogan die past bij wat onze school, GRAAF ENGELBRECHT, wil uitstralen. Er volgt een serie interviews van leerlingen met hun grootouder(s) of gewoon met een buurman, of: bijzonder: met oma over overleden opa. Kortom weer prachtige, grappige, ontroerende verhalen/interviews. Leerlingen vinden deze opdracht in het kader van burgerschap echt heel erg leuk om te doen.