Als brandstof klinkt Thorium mij vriendelijk in de oren en daar zal ik dan maar voor kiezen. Ik denk aan de afmeting van zo'n minicentrale aan een Tomado snelkookpan die gemakkelijk in het kastje onder het aanrecht past. Waar ik Thorium kan kopen is nog niet duidelijk. Als ik echter zie dat de ambtelijke molens door de huidige regelgevers nog langzamer dan voorheen draaien, zal de vergunning voor een mini centrale wel weer op de ellenlange baan geschoven worden. Om maar te zwijgen over een woud van nieuwe regels en dat, gelet op waar onze boeren mee worden getreiterd, gewoonlijk voor optimale verwarring zal zorgen.
Een betrokken minister (met dezelfde voornaam als een bekende Engelse superkok) zit met twee voeten op de rem te trappen en daardoor veel schade aan ‘s lands economie toebrengen. Toch zegt hij te focussen op de boeren en hun toekomstperspectief. Wat lief! Hij speelt een wat vreemde rol: dader en slachtoffer tegelijk!
Genoeg gefantaseerd over mijn briljante gedachte aan een mini minikerncentrale en terug naar de realiteit.
Een woordvoerder van een partij zei dat hij op zaterdag naar een extra belastingplan overleg was gekomen en hij klopte zich op de borst omdat een kind van hem jarig was op die dag. Geweldig dat hij het landsbelang boven zijn kind verhief! Deze politicus heeft vier kinderen en een nieuwsgierig onderzoeker stelde vast dat geen van die kinderen op genoemde dag jarig was! Er werd dus gelogen alsof het gedrukt stond. Dat went, maar hij ging ijskoud door met anderen de maat te nemen. Zijn gelaatsuitdrukking is gebruikelijk er één van ‘heilige’ verontwaardiging. En nog zijn er miljoenen die zijn praatjes kritiekloos slikken. Als natie verdienen we kennelijk niet beter, maar feit blijft dat de kruik echter zolang te water gaat tot zij barst.
Op dinsdag 10 november wordt het debat over de belastingplannen voor 2027 voortgezet. Zal wel het beproefde verbale duw- en trekspelletje worden. In Mediterrane landen en in Zuidelijker gelegen streken wordt vaak traploos overgeschakeld op ongewapend fysiek geweld en dat brengt dan leven in de brouwerij onder het motto: niet horen, dan maar voelen en soms overwint gezond verstand. Bij dit alles blijft de PM onverstoorbaar, minzaam glimlachen en een grapje achter zijn hand vertellen tegen een collega in vak K. Als ik de grove ongezouten kritiek zie en beluister, die over hem wordt uitgestort, vraag ik me af uit welk materiaal die plaat voor zijn hoofd is gemaakt. Ik denk dat als dit materiaal ooit feitelijk tastbaar wordt en in de handel zou komen, het de ultieme oplossing vormt voor de versterking van bruggen, viaducten, tunnels en lichtbakken in aquaducten!
Vermoeide groet, Pennetje