Ik had deze week een obscure droom. Putin en een aantal wereldlijders, waaronder mediaverslaafde Macron, Xi met zijn pokerface en wat onbekende gasten waren aanwezig in mijn huiskamer. De stemming was niet ontspannen, maar ook niet bedrukt. Het wekte een beetje de indruk van een drukke dokterswachtkamer jaren 50 waar de standaardvraag altijd was: “Na wie ben ik?”
Ik zat naast Vladimir Vladimirovitsj en ik bedacht een slimme vraag in mijn hoofd. Zover kwam het niet en over het weer in Moskou (waar het thans drones regent) babbelen leek mij ook niet gepast. Naast hem stond een genetisch gemanipuleerde gorilla in een donker pak. De rinkelende bobbels in zijn gigantische colbert duidden op de aanwezigheid van diverse metalen werktuigen. Zijn belangrijkste taak bestond bij dienstreizen in het opvangen van alle excrementen van zijn baas, opdat de westerse wereld maar niet zou kunnen analyseren wat Vladimir onder de leden heeft. Kwam ik te dicht bij hem, dan viel de schaduw van de gorilla over mij heen en werd ik met harde hand opzij gezet. Vlad was onverstoorbaar bezig met het leeglepelen van een kommetje borsjt. Ik verwonderde me over de rust van deze man, die het verspillen van bizarre aantallen mensenlevens op zijn geweten heeft. Wat speelt zich af in de ziel van deze mens? Verstand, wil en emoties vormen de inhoud van dit virtuele orgaan. Ik heb zeer grote bedenkingen bij zijn component emotie. Inzake zijn verstand tast de psychiatrie nog in het duister. Zijn wil is vastberaden om vernieling aan te richten en volken te onderwerpen in zijn strijd om het Groot Russische Rijk in afmetingen te herstellen. Resultaat: geen enkel contact met de anderen in mijn huiskamer…
François(47), ter andere zijde, hield zich bezig met het verhullen van een opgezwollen blauw oog. Hij had dit op een vliegveld van Vietnam opgelopen omdat zijn bejaarde vrouw Brigitte(72) hem voor het oog van de camera een knal voor zijn kop gaf. François beweerde dat zijn vrouw een beetje aan het dollen was! Putin zat ondertussen na te gieren over die blooper van François, aldus Maria Zakharova, de diplomatieke woordvoerder van het Kremlin.
Ik vroeg François hoe de zaken in Parijs ervoor stonden. Dat wist hij niet, omdat hij toevallig(!) op dat moment in de Golfregio op bezoek was. Sluw genoeg, droeg hij een minister op om de Parijse bevolking met, naar wat mij leek, een quasi geïnteresseerd bezoek te vereren.
Op de achtergrond was Marine Le Pen bezig haar messen te slijpen.
Wat telkens opvalt is dat François, waar en met wie hij ook is, altijd de spotlights opzoekt. En dat lef heeft hij, ondanks zijn staatsschuld van 3,6 biljoen euri ofwel 119% van het BBP. Ik zou me rot schamen, maar schaamte is iets wat hij totaal niet kent. Resultaat: geen enkel contact met de anderen in mijn huiskamer…
Xi Jinping, gewapend betonnen pokerface. En dat terwijl zijn eigen generaals zijn intense wantrouwen lijken te hebben gewekt omdat hij de grootste zuivering van het Chinese leger in 50 jaar volgende week wil bezegelen in de bijeenkomst van het Centraal Comité. Xi blijft maar zeuren over Taiwan. China is zeer gesloten over wat achter de deuren in Peking wordt bekokstoofd. Lijkt een beetje op zijn vriendje Kim verderop in het oosten. In mijn huiskamer bleef hij maar ondoorgrondelijk beleefd grimassen en er was niets te merken van wat er echt in hem omging. Hij zocht geen contact met de anderen….
Op zeker moment stond ik verveeld op en sprak een woord van geveinsde dank voor ieders volstrekt nutteloze aanwezigheid en weigerde een nietszeggende slotverklaring (zoals helaas gebruikelijk is bij topbijeenkomsten) af te leggen.
Hoe moeten mannetjes als deze ooit de weg naar elkaars hart vinden? Als dit in mijn bescheiden huiskamer niet lukt, hoe klein moet de kamer dan worden om hen tot contact met elkaar te dwingen? Ik ontwaakte licht geïrriteerd uit een wat rusteloze slaap. Gelukkig start de winter tijdsindeling dit weekend met uitslaapuurtje,
Groet, Pennetje
Een bijzonder dagje uit zonder toegangsprijs. In tijden van economische neergang is het fijn wanneer je iets bijzonders voor niets kunt beleven. In Amsterdam is tot eind november een wandelroute uitgezet waarin kunst, de stad en ontspanning worden verbonden. Je wandelt langs een tijdelijke beeldentuin, ontdekt mooie wijken en je bepaalt zelf wanneer je onderweg pauzeert. Zo wordt een eenvoudige wandeling een sfeervol dagje Amsterdam.
Voordat we ons naar het de oude dorpen begeven, doorkruisen we bij hoge uitzondering eerst een aantal wijken in Breda. Deze wijken die de laatste jaren flink op de schop zijn genomen of die daarvoor nog op de nominatie staan. Er is daar heel wat veranderd. Wat de leefbaarheid in die delen van Breda zeer heeft verbeterd.
De houten bruggetjes van het Schapenpad en het Moerenpad zijn ondertussen vervangen door nieuwe metalen exemplaren.
De eerste grote najaarsstorm heeft in de nacht van vrijdag op zaterdag in de Haagse Beemden en Prinsenbeek gelukkig weinig schade aangericht. In de gemeente Breda viel een opmerkelijk stormincident te betreuren.