Nanda van Alebeek: mijn leven is constant diep vallen en dan weer opstijgen naar grote hoogten

KUNST 28 maart 2026 Redactie en fotografie Geert Dekkers

Nanda van Alebeek, 77 lentes jong, energiek en zeer creatief exposeert tijdens de kunstmanifestatie AmiArteS in de Nispenhoeve. Er staan veel in het oog springende grote beelden van haar, zoals een reusachtig donkerblauw paard dat achterom kijkt en een glamoureuze dame blanche. Wie is de kunstenares die al deze briljante kunstwerken heeft gemaakt. We ontmoeten haar op het zonovergoten terrein.

Wanneer is de kunst bij jou ontstaan?

Ik heb me altijd al met kunst beziggehouden. Het maken van kunst is echt ontstaan toen ik als zevenjarig meisje geelzucht had. Ik moest een week of zes, zeven alleen maar liggen. Daar heb ik me bezig gehouden met tekenen en dingen maken. Omdat ik niets te doen had ben ik vooral gaan tekenen..

Ik heb niet zo’n fijne jeugd gehad, voelde me er niet bij horen. Het gevoel van ongewenst had ik toen al. Ik ben daar later achter gekomen dat dit ook zo was. Mijn moeder had al vijf kinderen gehad. Twee daarvan waren al overleden en de zus boven mij, was een ongelukkig kind, die veel aandacht nodig had. Toen kwam ik, ik zat daarom ongewenst in die buik. Ik had ook echt het gevoel dat mijn moeder niet van mij hield. Met mijn vader had ik nauwelijks contact. Mijn ouders hadden altijd ruzie met elkaar en dat had onder andere te maken met de heren en dames kapsalon die mijn ouders runden. Omdat ik hooggevoelig ben vluchtte ik tijdens de ruzies altijd meteen naar mijn kamer om de narigheid niet te hoeven aanhoren. Misschien heeft de behoefte aan vluchten voor die nare sfeer mijn creativiteit gestimuleerd. Op mijn kamer was ik altijd wel creatief bezig. Ik ben altijd wel gaan tekenen, daar kon ik veel in kwijt.

Mijn kamer was een soort van etalage met heel veel spullen waarin ik mezelf heerlijk terug kon trekken. Ik heb dyslexie. Op mijn dertiende jaar ben ik van school weggelopen omdat mijn juffrouw Duits een hekel aan mij had. Ze mopperde altijd op mij omdat ik volgens haar niets snapte van haar lessen. Dat was ook zo. Ik ben toen op mijn fiets naar huis gegaan. Thuis ving niemand mij op. Het enige wat ze zeiden was: ”Dan ga je maar werken”.

Ik ben toen in een kruidenierszaak begonnen. In het begin was ik blij omdat ik niet meer naar die verschrikkelijke school hoefde te gaan. Maar ik ging toch denken: ”Dit is niet mijn leven, ik moet wel iets nuttigs gaan doen met mijn leven”. Ik heb tegen mijn moeder gezegd dat ik kapster wilde worden op voorwaarde dat ik nooit in de kapperszaak van mijn ouders hoefde te werken. Uiteindelijk haalde ik mijn diploma en wat denk je. Mijn zus ging weg uit de kapsalon en ik moest haar taak overnemen.

Na een half jaar kreeg ik weer last van mijn lever en moest ik weer naar het ziekenhuis. Negen maanden heb ik toen in het ziekenhuis gelegen. De doktoren beschouwden mij daar als een apart geval en ik dacht toen als ik toch dood ga wil ik weg uit dit ziekenhuis. Maar ik mocht niet naar huis omdat ze wisten van de situatie thuis. Ben toen bij mijn zus op kamers gegaan en ben gestopt met vetvrij eten en de medicijnen langzaam gehalveerd. Ik werd toen gelukkig langzaamaan beter. Het afbouwen van de medicijnen ging redelijk snel en mijn leven kreeg weer zin. Ik ging ook met vriendinnen op stap en ontmoette toen Fons. Het ging wel goed alleen hij dronk veel. Hij zat wel in de reclame en kon mooi tekenen, het creatieve was ons raakvlak. Ik tekende en schilderde ook in die tijd en pakte mijn werk als kapster weer op. Ik had in ieder geval een eigen leventje, met waar ik mee bezig was. Het kapperswerk deed ik met veel plezier.

Dochters

Dat ging lange tijd goed totdat ik zwanger raakte. In die tijd moest je trouwen en we hebben toen een appartement gevonden in Den Bosch. We zijn getrouwd en heb toen mijn oudste dochter gekregen. De baby maakte mij heel blij maar mijn leven veranderde helemaal. Ik was ineens moeder met een kind waar ik voor moest zorgen. Omdat mijn man teveel dronk werd het huwelijk niet zo fijn. Het wonen op die flat was lastig, omdat we bovenin woonden was ik bang dat mijn dochtertje van het balkon af zou vallen en steeds met de boodschappen die trappen op, dat was ook niet zo fijn.

Daarna in Kerkdriel een oud huisje gekocht en dat met oude materialen helemaal verbouwd en dat vond ik heerlijk. Het resultaat mocht er zijn en gezellig huisje met lekkere tuin kijkend op de dode arm van de maas. Het bedenken en met tweedehands materialen toch iets moois neerzetten. Ik heb daar een mooie tijd gehad, buiten de relatie die niet goed was. Toch wilde ik graag een tweede kind omdat ik dat vooral voor mijn oudste dochter belangrijk vond. Het werd weer een meisje. Ik was er zeker blij mee. Beide dochters zijn ook kapster geworden. Heel jammer maar heb geen contact meer met mijn oudste dochter. Ik ben daar nog steeds intens verdrietig over. Ik heb er therapie voor gehad. Maar het blijft je kind. Het rare is dat ze uiteindelijk vrachtwagenchauffeur is geworden op een betonwagen. Daar ben ik wel trots op. Tijdens mijn huwelijk was ik geïnteresseerd in het kunst maken met brooddeeg en keramiek, ik stond daarmee op kunstmarkten.

Opleiding docent handvaardigheid gedaan en veel les gegeven, met heel veel plezier. Ik ben tien jaar getrouwd geweest. Na mijn scheiding, ik was toen 32, heb ik mij meer toegelegd op de kunst en het lesgeven. De technieken van keramiek en brooddeeg beheerste ik al. Het produceren van kunst had ook te maken met mijn inkomsten. Ik wilde geen alimentatie maar dan moest ik de kost verdienen. Dit lukte met de combinatie van kapster, kunst maken en lesgeven.

Daarnaast ging ik op de zaterdagen in Utrecht Artibus model boetseren. Het werken met modellen gaf mij veel energie. Toen was het tijd voor mijn eerste expositie. Dat was echt heel spannend. Het was in Kerkdriel. Tijdens de opening keek ik steeds maar weer naar de deur of mijn moeder binnen zag komen. Maar ze kwam niet. Ik heb inmiddels ontelbare malen geëxposeerd maar mijn moeder is niet een keer komen kijken. Terwijl ik juist haar bevestiging zo hard nodig had. Daar had ik weer veel verdriet van, ik begreep dat in die tijd niet, maar ik denk dat dat het ongewenste kind weer opspeelde. Mijn moeder heeft nooit echt interesse in mij getoond. Dat is voor mij een groot verdriet waar ik nooit aan kon wennen.

Frankrijk

Op een gegeven moment ging ik met mijn kinderen naar een creatief kamp in Frankrijk. En ik kwam in contact met heel veel creatieve mensen. Via netwerken bleef ik groeien als kunstenares. Ook ging ik van daar uit lesgeven bij de Cultuurdienst. Via dat netwerk ging ik een clowneriecursus volgen. Ik werd clown op kinderfeestjes, Dat groeide uit naar eigen voorstellingen. Daar kon ik ook mijn creativiteit wel in kwijt, plus ik houd van kinderen,en ze blij maken daar wordt ik ook blij van.

Ik ben ook nog een maand naar Italië geweest om de kunst van lederen maskers te leren maken, bij Donato Satori een beroemde maskermaker die vooral commedia del arte maskers maakte. Toen ben ik maskers en kunstkostuums gaan maken en heb daar ook weer optredens mee gedaan.

Daarbij heb ik ook make up opleiding gedaan en bodypainting, en ook daarmee naam gemaakt en vele optredens gedaan door het hele land en ook in het buitenland. Het was een prachtige tijd, met mooie modellen heb ik voor veel grote bedrijven openingen verzorgd.

Soms snap ik niet hoe ik dat allemaal voor elkaar gekregen had. Het was mijn bedrijfje en ik had vele lieve mensen om me heen die achter mij stonden. Ik had mega veel succes in het hele land. Na deze periode heb ik mij toegelegd op maskers en bijzondere kunstkostuums. Ik heb bijvoorbeeld zeven kostuums gemaakt in de kleuren van de regenboog, met daarbij een masker dat je achter op je hoofd zet dus voor en achter het gezicht. Een soort Januskop met een dualiteit. Daarbij de mogelijkheid met rolschaatsen, of stelten of hoge schoenen. Al die kostuums heb ik nog en de act is in totaal te koop, zo heb ik nog meer acts die te koop zijn.

Ik kreeg het mega druk met al die voorstellingen. Bijvoorbeeld bij het openen van bedrijven. Deze periode, ik was midden veertig, dat was voor mij de top. Een tijd van veel geld, creativiteit en nationaal succes. Mijn bedrijfje liep als een tierelier. In deze periode kocht een oud pakhuis in Zaltbommel wat ik verbouwde tot knus Theatertje en woonhuis. Daarna het pand ernaast. Daar kwam het cultuurhuis met atelier, kantoor expositieruimte, midden in het centrum van Zaltbommel. Ik ben daar toen gaan wonen met mijn jongste dochter. Destijds ging het nog goed met haar en ze trad ook mee op, zij had echt talent. Zo heeft ze een keer gedanst als Arabische buikdanseres tijdens een spectaculaire Egypteshow van GeA educatie & fanstasy. Hun actrice was plotseling ziek geworden. En mijn dochter redde de show terwijl ze nog nooit had gebuikdanst.

Toon

Toen kwam Toon in mijn leven... Een narcist die zichzelf ongemerkt als een spons in mijn leven en mijn bedrijf zoog. Zo deed hij bijvoorbeeld de computer en boekhouding. Hij zorgde ervoor dat ik steeds afhankelijker van hem werd zonder dat ik daar erg in had. Het ging allemaal heel geleidelijk. De zakelijkheid werd met liefde gecamoufleerd. Daardoor kreeg hij mij geheel in zijn macht. Toen hij de boekhouding ging doen kon ik niet meer aan hem ontsnappen. Ik heb hem toen mede-eigenaar gemaakt van mijn mooie pand aan de Lange Steigerstraat 12 in Zaltbommel. Toon wilde ook met mij trouwen, iets wat ik weigerde. Toen begon de ellende. Toon begon mijn leven zuur te maken. Uiteindelijk dreigde hij dat hij mijn huis zou gaan verhuren. De enige oplossing was uitkoop. Ik heb toen een hypotheek moeten nemen voor 375.000 euro, anders ging hij niet weg!

Toen Toon officieel vertrok vertelde hij mij letterlijk op het laatste moment dat hij een ander had. Die relatie had hij al heel lang. Toen stortte mijn wereldje kompleet in… dat ik daar in getrapt ben, kan ik nog steeds niet accepteren.

Toon wilde graag met mij een huisje kopen in Frankrijk maar dat heb ik gelukkig niet gedaan. Dat heb ik zelfstandig zonder Toon gekocht, nadat de relatie met hem voorbij was. Het werd een watermolen en een groot huis in de Creuse. In het hart van Frankrijk. Dit was een plek waar ik me gelukkig voelde. Maar doordat ik zo zat met wat hij mij geflikt had werd ik weer ernstig ziek. Mijn leverziekte PSC speelde weer op. Ik bleef heel lang ziek en de verbouwing van de watermolen was nog lang niet klaar. Ik was zo ziek dat ik amper de trap op kon lopen. Jo, een vriend van mijn broer, is toen in de watermolen zijn eigen bedrijfje begonnen. Ik heb daar voor hem een grange gekocht met zes houtbewerkingsmachines. Jo is daar gaan werken. Ik woonde in de watermolen en bleef nog lang ziek. Ik heb in die periode veel nagedacht over mijn leven en dacht wat wil ik nog. Een lang gekoesterde wens was het maken van grote beelden. Toen ben ik op zoek gegaan naar materialen waar ik mee kon werken. De basis van de beelden is een soort hard geperst materiaal, waar ik mee kan beeldhouwen. Na het schuren komt er een laag papier maché overheen die na drogen gladgeschuurd wordt. Daarna breng ik daar een polyester laag overheen die ook weer gladgeschuurd en geplamuurd wordt. In de oude molen ben ik beetje bij beetje weer begonnen met creëren. Dat ging heel langzaam, maar ik zat wel in een prachtige omgeving aan het water en knapte weer op. De collectie heet daarom ook mijn genezing, Ma Guérison.

Ma Guérison

De grote beelden stralen positiviteit uit gecombineerd met de Franse glamour. De Franse mode en sterren met big hair zoals Brigitte Bardot, de grote hoeden en kapsels hebben te maken met mijn werk als kapster.

Mijn leven is een gevecht van steeds weer vallen en opstaan. Toon, de narcist, is gelukkig uit mijn leven. Mijn huis in Zaltbommel is nu in drie appartementen gesplitst. Twee appartementen ga ik verkopen en in een ervan blijf ik wonen tot ik iets anders heb gevonden. De watermolen, het centrum van Kunst, Rust en Bezinning moet ook worden verkocht. Op de hieronder genoemde website staat van alles over de watermolen en het gebouw.

Nandathematravel

Met de opbrengst van de huizen moet de hypotheek worden afgelost en dan houd ik nog wat over om in Alem iets te kunnen kopen. Mijn dochter heeft in Alem sinds februari samen met mijn kleinkind (24) het beheer gekregen over het dorpshuis. Het is fijn om bij hen in de buurt te kunnen wonen. In Alem wil ik naast woonruimte een klein museumpje voor mijn kunst, expositieruimte voor andere kunstenaars en een atelier met werkplaats voor jongeren stichten. Het is moeilijk maar dit is helemaal wat ik wil, dus ik ga er voor! Mensen die willen weten wat ik creëer zijn welkom op mijn website:

Nanda-art

Wie mijn grote beelden in real life wil bekijken kan terecht in het Jheronimus Bosch Art Center in Den Bosch en in het Jeroen Bosch huis. Nu exposeer ik in De Nispenhoeve in Prinsenbeek van Wilma en John waar ik heel blij mee ben. In hun tuin staat een gedeelte van mijn collectie waaronder mijn Kijkkast met 60 kijkgaatjes. Kinderen vinden die kijkkast geweldig Hun enthousiasme heeft me overgehaald de kijkkast te koop aan te bieden. Ik hoop dat die op een mooie plek komt te staan waar veel kinderen ervan kunnen genieten. Ik zit nu in een heel diep dal. Gelukkig geeft het maken van kunst mij de kracht om daar weer uit te kruipen. Ik hoop in Alem mijn leventje weer op te pakken.

Gerelateerde artikelen

FIETSTOCHTEN

Fietstocht Zoutroute

Tegenwoordig is zout een goedkoop en een gemakkelijk te krijgen product. We kunnen ons haast niet voorstellen, dat het in de middeleeuwen zo kostbaar was. Men had toen veel zout nodig om vlees, vis en groenten voor een langere tijd te bewaren. Een van de mogelijkheden om zout te verkrijgen was winning uit turf. Bij de as van verbrande turf voegde men water of zeewater toe. Zout lost vervolgens op in het water. Slik en zand zakken naar de bodem terwijl de niet verbrande turfresten op het water bleven drijven. Deze resten werden er voorzichtig afgeschept.

Fietstocht Zoutroute

EVENEMENTEN

Belcrum Beach opent nieuw seizoen met live surfrock en feestelijk paasweekend

Het stadsstrand Belcrum Beach opent op zaterdag 4 april om 13.00 uur officieel weer de deuren voor een nieuw seizoen. Daarmee gaat direct een feestelijk openingsweekend van start, waarin bezoekers samen het begin van de lente en het strandseizoen kunnen vieren.

Belcrum Beach opent nieuw seizoen met live surfrock en feestelijk paasweekend

BREDA

Het COA opent voor drie maanden een noodopvanglocatie voor asielzoekers in Breda

De verschillende opvanglocaties voor asielzoekers in Nederland zitten overvol. Daarom blijft een aantal locaties noodgedwongen langer open. Ook is het aantal asielzoekers op bestaande locaties vaak veel hoger dan eigenlijk toegestaan. Het COA is daarom dringend op zoek naar locaties die op heel korte termijn tijdelijk en snel beschikbaar zijn. Breda wil haar verantwoordelijkheid nemen en andere gemeenten niet in de kou laten staan. Daarom heeft zij besloten het verzoek van het COA, om gedurende drie maanden een noodlocatie in Breepark te openen, toe te staan.

Het COA opent voor drie maanden een noodopvanglocatie voor asielzoekers in Breda