Gisteren gingen we op weg om één mijner schoonzusters in Aalsmeer te bezoeken. Onlangs kocht ik een andere auto, waarin geen navigatiesysteem aanwezig is. Ik vroeg de verkoper hoe ik dan kon gaan weten hoe van A naar B te rijden. Hij zei: “Dat doet u met uw telefoon." Weinig blijdschap kwam in mij op omdat de mobiel voor mij altijd onverwachte en donkere dreigingen inhoudt.
Uitkomst is dan mijn jongste nazaat. Hij bestudeerde de handleiding en begon mij toen in vloeiend Chinees (althans in mijn gevoel) uit te leggen hoe en wat. Ik knikte zo nu en dan en mijn antwoord op de controlevraag of het begrepen was antwoordde luidde: NEEN!
Ik vroeg hem om mijn telefoon gereed te maken en in de auto aan mijn scherm te koppelen. Aldus geschiedde. Op naar de Weteringstraat 50. Ik startte het voertuig en even later waren we op weg naar Aalsmeer. Het programma stuurde mij richting Utrecht, zeker de minst drukke route dacht ik. Ruim anderhalf uur later reden we de stad binnen. Het was ontaard druk in de straten en het barstte van de stoplichten. Overal borden met 30 erop en dat werkt heel remmend. Met de motor stationair draaiend en half aangetrokken handrem bleef ik nog net onder de 30 km per uur hangen!
Wat een waanzin! Het leek Amsterdam wel! Mijn woorden waren nog niet koud of we passeerden stapvoets een monumentaal gebouw waar op de voorgevel met enorme letters ‘RIJKSMUSEUM’ stond. Hè wãh? Hoe ken dat nãh? Tot mijn verbijstering zaten we midden in het centrum van Amsterdam! Na een half uur gereden te hebben op zoek naar de uitweg, ben ik maar gestopt op een bushaltestrook.
In mijn telefoon gekeken, waarop leesbaar het adres Weteringstraat gemeld stond. Echter in kleine letters daaronder stond Amsterdam! Na enige mishandelingen van het mobieltje ontdekte ik dat het gemelde adres ook in Amsterdam bestaat. Het stond 2x in het telefoongeheugen(!), zowel voor Aalsmeer als Adam. Heb ik de verkeerde regel aangetikt dusss. Heb ik weer!
Nu moest ik er achter zien te komen hoe ik het juiste adres in de routeplanner moest plaatsen. Geen succes. Ten einde raad in een café gevraagd om een aanwijzing, de barjuffrouw zei: "Hier de straat uit, bij kruising links, dan linkerbaan bij vierde stoplicht, rechtsaf tot aan een benzinestation, daar voorbij naar rechts, de rotonde derde afslag tot aan de …brug en dan ziet u een bord Aalsmeer." Waar blijft dat bord Aalsmeer nu?? Zal ik wel weer een deel van de uitleg gemist hebben. Toen maar op de vogelvrije piloot, die ook niet echt wilde meevliegen.
Geloof het of niet, maar drie uur na vertrek van huis stonden we voor het complex waar schoonzus haar intrek had genomen. Na een koude drank weer bij zinnen gekomen en verhaal gedaan over deze wereldreis.
Ik had in de ochtend een bericht van mevrouw Halsema de “Mater et magistra Amstelodamensis” gelezen waarin zij de ‘NACHT’ terug eiste. Dat is natuurlijk een mooi streven, maar ik wil ‘NEDERLAND’ terug en dat zou iedereen moeten willen, toch? Ik ben bereid om aan te sluiten bij de eerste wens van Femke, maar in ruil eis ik dan dat zij ons de 50 km borden teruggeeft, want 30 km is echt van de gekke!
De overdaad aan stoplichten is wurgend. Vaak worden er bij groen licht maar één of twee auto's doorgelaten. Bij elk stoplicht verdringen zich horden multiculti toeristen die als een watergolf op gang komen bij rood licht. Amsterdam, een stad vol monumentale gebouwen en spannende wijken; daar ga ik niet meer heen. Ik hoop nu alleen dat er geen verkeersboetes in discrete CJIB envelop bij mij op de mat vallen. Ik was dolgelukkig om weer in de Haagse Beemden terug te zijn.
In sporthal ‘de Niervaert’ te Klundert werd het jaarlijkse Louis Buurstede toernooi georganiseerd door Judoklub Klundert. Voor Bliemer Arashi uit werden drie eerste plaatsen gewonnen! Een dag later was goud in Panningen en een week eerder drie medailles in Geldrop!
De benefietvoorstelling ‘Lachen is het beste medicijn’ in het Chassé Theater heeft een prachtig bedrag van € 67.000,- opgebracht voor betere zorg en onderzoek voor mensen met kanker. De volledige opbrengst komt ten goede aan Stichting Verbeeten Challenge.
Hans Delwel (61) uit Steenbergen en Jan de Blaaij (55) uit Breda zijn twee hele goede vrienden die allebei Non-Hodgkin hebben, een zeldzame vorm van lymfeklierkanker. Ze weten dat zij niet meer beter worden. Hans en Jan zijn beiden Harley Davidson rijders en kennen elkaar al jaren. Zij kennen elkaar van de Harley Davidson motorclub Breda Chapter Holland. Zij hebben vaak door Europa getoerd, maar nu staan zij voor een grote uitdaging. Zij vertrekken 29 april voor twee maanden naar Amerika om daar op de motor geld in te zamelen voor hun goede doelen!
Toneelgroep Haagse Beemden komt met een nieuwe productie: ‘Een nieuw begin’, een tragikomedie van drie bedrijven van Arend Lunenborg, geregisseerd door Bert van Gerven. Het gaat over dementie, menselijkheid, onzekerheid en hoop. De uitvoeringen vinden plaats in Buurthuis Gageldonk op vrijdag- en zaterdagavond 8 en 9 mei om 20.00 uur en zondagmiddag 10 mei om 15.00 uur. Het is de tiende productie van Bert van Gerven. Reden genoeg voor HBNMP om een interview te houden met Bert en twee acteurs, Nicole en Mark.