Telefonisch interview met opa Diepstraten (geboortedatum 28 oktober 1939)
Hoe zag uw gezin eruit?
Mijn gezin bestond uit mijn vader en moeder en vijf kinderen. Drie jongens en twee meisjes. Ik was de middelste van de vijf. Ons gezin was vrij standaard, maar in die tijd had je ook hele grote gezinnen met soms 10 of zelfs 16 kinderen! Mijn vader is al jong overleden, maar mijn moeder is zelfs 100 jaar geworden. Van de kinderen leven alleen mijn jongste zus en ik nu nog.
Kunt u uitleggen hoe uw huis er vroeger uit zag?
Wij woonden in een huis in de Kerkstraat in Bavel. Dat huis was van mijn opa en oma en wij woonden daar met ons gezin bij in. Mijn ouders zorgden voor hen totdat zij zijn overleden. In het huis was een woonkamer en een voorkamer, een simpele keuken zonder apparaten en een paar slaapkamers die we samen moesten delen. Ik sliep samen met broer op één kamer in een bedstede. We hadden geen luxe zoals nu, maar we wisten natuurlijk ook niet beter toen. In de tuin hadden we een washok met een wc en een waskuip met een stoel erin. Op zaterdag mochten we ons altijd wassen. De wc moest je doorspoelen met een emmer water. Alles werd opgeslagen in een groot gat in de tuin en dit werd regelmatig gebruikt als mest op onze grond.
Wat voor invloed heeft de oorlog op uw jeugd gemaakt?
De eerste jaren natuurlijk niet veel omdat ik te jong was, maar toen ik een paar jaar oud was kan ik me heel goed herinneren dat het een heftige en angstige tijd was. Wat me het meest is bijgebleven is dat iedereen erg bang was door de gekke verhalen die rondgingen onder de mensen en de bombardementen. Vooral de bombardementen hebben erg veel indruk op mij gemaakt. Wij deden dan altijd onze ogen dicht en ik ging dan met moeder in de hoek van een kamer staan totdat het voorbij was. Later zijn mijn moeder en ik altijd bang gebleven voor onweer en harde klappen.
Deed u vroeger aan sport, was dit mogelijk?
Achter ons huis was het voetbalveld van Bavel. Dus wij liepen door onze tuin via een pad naar dit veld toe met mijn vrienden en andere jongens uit Bavel. Er stonden goals met houten palen zonder netten. We hebben daar heel veel plezier gehad met zijn allen. Ik heb dus altijd heel veel gevoetbald, zelfs in het eerste van Bavel. Ook op straat speelde we veel buiten. Het dorp was toen niet zo volgebouwd en er reden 2 heel weinig auto’s. Daarom waren wij vroeger heel veel buiten en speelde op straat of in de weilanden bij de boeren.