Open voor jou - Niels van Loenhout

Niels: wat is uw naam, geboortedatum en geboortestad?

Jos: Mijn naam is Jos Meijvis. Ik ben Geboren 27-01-1946 in Breda.

Niels: Heeft u een oorlog meegemaakt in uw leven?

Jos: Nee, ik ben een naoorlogs kind. De oorlog is beëindigd in 1944. En ik ben geboren na de oorlog in 1946.

Niels: Maar je hebt dus wel de Koude Oorlog meegemaakt?

Jos: Ja, inderdaad. Toen zat ik in militair dienst.

Niels: En begreep je toen wat er aan de hand was?

Jos: Ja, het was het westen tegen de Russen. En dat heeft zich voornamelijk afgespeeld in de jaren 1960-70. Toen was er sprake van de Koude Oorlog.

Niels: Wat voor invloed heeft de oorlog op uw jeugd gemaakt?

Jos: Nou, eigenlijk heel weinig. We hebben daar eigenlijk niet zo gek veel van teruggekregen.

Niels: Wat voor onderwijs heeft u gevolgd?

Jos: Na de lagere school was de planning dat ik LTS zou doen. Maar omdat ik te jong was voor de LTS, ben ik naar de Mulo gegaan. En daar heb ik in drie jaar tijd mijn Mulo A gehaald. En een jaar later heb ik Mulo B gehaald. En toen ben ik gaan werken.

Niels: Heb je militaire dienst gezeten?

Jos: Ja, ik heb bijna twee jaar militaire dienst gezeten. Bij de luchtmacht. Opgekomen bij de LOKS in Breda. Luchtmacht Officier en Kaderschool. En toen ben ik overgeplaatst naar Ypenburg. En heb ik een administratieve functie vervuld bij het ministerie van Defensie.

Niels: Werkte u vroeger en wat voor werk was dit?

Jos: Mijn beroep was boekhouder. Ik ben begonnen bij de Rotterdamse Bank. Later is dat Amro Bank geworden. Daar ben ik begonnen voor mijn militaire dienst tijd. Ik ben toen overgestapt van de Rotterdamse Bank naar de Boerenleenbank. En bij de Boerenleenbank, na de Boerenleenbank ben ik in militaire dienst gegaan. Op 1 februari 1966. En uitgekomen in december 1967

Niels: Waarom bent u dit gaan doen?

Jos: Nou ja, ik heb een test gekregen ooit. En daar kwam uit naar voren dat ik eigenlijk administratief ben. En bij de Rotterdamse Bank ben ik begonnen met het studeren. Want ik ben een autodidact. Dat betekent dat ik het zelf gedaan heb. Begonnen met de praktijkdiploma boekhouder. Later is dat, heb ik dat gehaald en ben ik naar NBA. Moderne Bedrijfsadministratie. Heb ik ook gehaald. En toen dus naar SPD, staatspraktijkdiploma. En daar heb ik deel 1 van gehaald. En deel 2 heb ik wel cijferlijsten, maar niet afgerond.

Niels: Hoe groot was het gezin waarin u bent opgegroeid?

Jos: Ik ben opgegroeid met 2 halfbroers. De moeder van mijn 2 halfbroers is overleden aan TB, tuberculose. Later is mijn vader hertrouwd met mijn moeder. In 1942. Dus we waren met z'n vijven thuis. Twee meisjes en drie jongens.

Religie

Niels: Was er een religie in uw familie?

Jos: Wij zijn katholiek opgevoed.

Niels: zijn jullie strenggelovig

Jos: Nee, we zijn de laatste jaren niet praktiserend.

Niels: In wat voor huis woonden jullie?

Jos: Wij woonden in een gemeentelijke woning. Een gemeentewoning. Een bepaalde volkswijk was het eigenlijk wel. Allemaal dezelfde huizen, dezelfde gezinnen. Dus allemaal werkende mensen. En daar ben ik opgegroeid.

Niels: Hoe is de relatie met uw ouders, broers en zussen?

Jos: Mijn ouders zijn natuurlijk al lang overleden. En de relatie met mijn overleden broer. Ik heb nu nog één broer en twee zussen. De relatie is heel goed. We zien elkaar niet vaak. Maar we houden wel elkaars verjaardagen bij.

Niels: Werd u streng opgevoed toen u jonger was?

Jos: Nee, wij zijn vrij soepel opgevoed. We moesten wel naar de kerk elke zondag. Maar als we dan een keertje niet gingen, vonden ze het niet zo erg.

Niels: Hoe heb je oma ontmoet?

Jos: Hoe heb je oma ontmoet? Via de shows eigenlijk. Vroeger noemden ze dat de shows. Het was een bijeenkomst. En er werd gedanst natuurlijk. En we hebben elkaar leren kennen in Breda. De shows Copacabana. Die heette zo toen in die tijd. En daar hebben we elkaar leren kennen.

Niels: Hoe is je band met oma?

Jos: Met moeder? Met oma? Met jouw oma?

Niels: Ja.

Jos: Die is prima. We zijn 56 jaar getrouwd. Dus reken maar uit dat we nog vijf jaar verkeer gehad hebben. Dus de grootste helft zit erop.

Niels: Bent u vaak verhuisd?

Jos: Nou, ik ben opgegroeid in Breda. Toen heb ik gewerkt bij de metaalbuizenfabriek Excelsior de Maas in Oosterhout. Daar kwam een huisje vrij. En toen hebben we gezegd, we kozen voor een premiewoning in Raamsdonksveer. Het eerste huis was van ons beiden, toen wij trouwden. Dat hebben we gewacht totdat het huis klaar was. Toen zijn we getrouwd. En dat was een woning. En daarna zijn wij verhuisd naar waar we nu wonen, ook in Raamsdonksveer. Maar dan een andere wijk.

Familie

Niels: Heeft u iets van bijzondere familieactiviteiten gehad? Familieactiviteiten? Waar je nog vaak aan terugkijkt.

Jos: Ja, ik kwam eigenlijk uit een hele bekende voetbalfamilie. Van NAC en dergelijke. Mijn vader was ook scheidsrechter enzovoort. En de sport stond bij ons altijd op nummer 1. Voetballen

Niels: Had u vroeger veel vrije tijd, opa?

Jos: Had ik veel vrije tijd? Ja, ik denk het anders wel. Ja, wij hadden veel vrije tijd. Maar ik zeg altijd, we brachten nog heel veel door op de voetbalvelden. Dus zaterdag en zondag was voetballen bij ons. Dat was voetballen.

Niels: Wat deed u vroeger vaak, buiten voetbal ook nog vaak?

Jos: Ik ben ook lid geweest van de scouting. De Embaga groep. En dat vonden wij altijd heel leuk. Er was één avond in de week, meestal woensdagavond, geloof ik. En dan gingen we dus samen op kampen of weet ik veel. En dat vonden wij hartstikke leuk. Ik was ook PL, patrouilleader. Twee strepen. Dus de Embaga groep was dat, in Breda. Ja, daar waren wij.

Niels: Heeft u ook nog, daar heb je ook gezegd sportvoetbal. Mocht u op zondag voetballen?

Jos: Ja, ja, ja. Wij sjouwden heel de zondag. Na twaalf uur, de wedstrijd ervoor. Begonnen pas na twaalf uur. Want dan was de kerk afgelopen. De katholieke kerk bijvoorbeeld. En daarna was gewoon vrij. En dan kon je doen en laten waar je wilde. Dus dat was geen probleem.

Niels: Volgens mij vroeg je dat omdat er wel strenge families zijn die dat dan niet deden.

Jos: Ja, maar na twaalf uur mocht er gesport worden. Zowel handbal als voetbal enzovoort

Niels: Wat mist u op dit moment het meeste in uw leven?

Jos: Wat ik mis? Ja, wat u het meeste mist. Eigenlijk weinig. Ik mis eigenlijk niks. Ik doe momenteel heel veel vrijwilligerswerk. In de vorm van het invullen van formulieren voor ouderen. Dat ligt mij wel. En ook het invullen van belastingformulieren. Toeslagenformulieren. Mensen adviseren met pensioenen, met echtscheiding enzovoort. Dus die administratieve kant ervan.

Niels: Ik zie hier ook een mooi plakkaat hangen. Heeft dat daar ook mee te maken?

Jos: Ja. Ja ja, ik ben onderscheiden door de koning. Zijne majesteit de koning. En die heeft besloten om mij dus lid te laten worden van de Orde van Oranje-Nassau. En die heb ik... 2020? Ja, 2020. Ben ik dus onderscheiden voor de werkzaamheden die ik deed voor de ouderen.

Ik ben ook nog fietsleider van een ouderengroep. In de zomermaanden gaan we fietsen met de ouderen. Dat is meestal een groep van tussen de twintig en de dertig personen. En we gaan dan om de veertien dagen fietsen. En gewoon een gezellige dag van maken. En dat bevalt heel goed.

Je ziet eronder ook waar opa gewerkt, mijn vader gewerkt heeft. Bij de Etna (staal fabriek volgens mij mijn opa gaat er niet verder op door). Nu wil ik even nog een plakkaatje van. Daar ben ik eigenlijk wel trots op. En dat wil ik eigenlijk zo houden.

Niels: Ziet er wel mooi uit.

Digitaal

Ja. Dan ga ik door met de volgende vraag. Bent u digitaal handig? Of ben je digitaal handig?

Jos: Vrij handig voor mijn leeftijd. Er zijn heel veel mensen van mijn leeftijd die dat een stuk minder hebben. Maar wij hebben dat pas later in ons werk opgenomen. Heeft een groot voordeel. Wij kunnen het nog uit het standaard zoals het vroeger was. Wij weten hoe het opgebouwd is. Wanneer er een computerprogramma komt. Dan weten wij dat wij dat voorheen altijd op papier hebben staan. Dus zoals de mensen nu al meteen beginnen met automatisering. Weten ze vaak niet wat ze mee bezig zijn. Vooral in mijn sector de boekhouding. Dan gaan die dames die verwerken die debiteuren, credituren enzovoort. Maar ze weten niet wat de achteren de journaalposten zijn. En daar ondersteun ik ze vaak in. Dan zeggen ze ja, jij weet daar nog heel veel van. En dat klopt ook wel ja.

Niels: Kunt u hulp vragen om bijvoorbeeld via Ipad of computer contact te leggen?

Jos: Jawel, wij hebben een e-mail. Ik heb een e-mail. Of WhatsApp. Ik ben er niet heel goed in thuis. Maar wij hebben dat pas later gekregen. En op het werk bij de CAV waar ik vroeger gewerkt heb. Hebben wij begincursussen gekregen. En met name dus in de automatisering van de boekhouding. Dus dat was onze specialiteit. Maar wij hebben dat nooit op de scholen gekregen. Er was geen automatisering. Dat is pas later gekomen toen ik bij de CAV terecht kwam. Toen hebben wij die opstartcursus allemaal gekregen. En inmiddels weten we niet anders. Alles is digitaal.

Dromen

Niels: Ik ga nu nog vragen stellen over wat u van de wereld vindt en zo. Heb je veel landen bezocht in je leven?

Jos: Nee. Nee, we zijn buiten Europa nooit geweest. We vinden het eigenlijk wel heel fijn als we thuis zijn.

Niels: Welke landen van Europa heb je dan bezocht?

Jos: Welke landen hebben we gezocht? België natuurlijk. Duitsland hebben we gezeten. We hebben in Oostenrijk gezeten. We zijn in Zwitserland geweest. We zijn in Italië geweest. Een rondreis gemaakt. We zijn in Portugal geweest. Dus eigenlijk West-Europa. Daarbuiten eigenlijk niet.

Niels: Welke landen zou je nog graag een keer willen bezoeken?

Jos: Nou, dat hoeft zo nodig niet voor mij. Als de zon hier schijnt, vind ik het goed.

Niels: Wat vond je de mooiste of de meest speciale plek waar je bent geweest?

Jos: Wat vond ik mooi. Ik vond Zwitserland heel mooi. Heel schoon, zuiver land. En aardige mensen. Alleen duur, toentertijd. Maar Zwitserland is een heel prachtig land, ja. Italië ook, daar zijn we al geweest. We hebben een grote rondreis gemaakt. We zijn in, ik denk, 53 kerken geweest. Met pizza en al die plaatsen hebben we bezocht. Dat was wel leuk, ja. Heel leuk. Een rondreis.

Niels: Heb je nog een droom of ambitie op je verlanglijst staan?

Jos: Proberen 100 te worden. Proberen 100 jaar te worden in dezelfde omstandigheden als we nu zijn. Dat zou wel niet lukken, denk ik. Dat zou wel mooi zijn. Dat zou wel leuk zijn.