Summertime & the living is easy…

In de verte draven vijf paarden naar de zuidzijde. In de lucht ontwaar ik onweerverklikkerwolkjes, een kwalificatie die ik leerde van de weermevrouw op TV. De lucht is helder en zou ik de stratosfeer kunnen zien als mijn ogen wat scherper zouden waarnemen. Ik hoor zo nu en dan een vliegtuig, maar ik ontdek het niet in de helderblauwe lucht. Op enige afstand volgt een wolkenfront dat wellicht voor wat stampij gaat zorgen. Voorts schieten met hoge snelheid de gierzwaluwen door het uitspansel op jacht naar vette eiwitrijke hapjes van het soort dat Ik haat als ik al rijdend op mijn motorfietsje somtijds zo'n hapje in mijn keel krijg…

Op de tuintafel voor mij staat een plant in pot mij licht smekend aan te kijken omdat ie barst van de dorst. De tuinthermometer geeft 29 graden aan, het is bij tienen. Langzaam begint de bosrand aan de overkant van de zone kleur te verliezen en wordt uiteindelijk zwart. 

Plots vangt mijn neus een wild gekruide geur op van vlees dat van buiten redelijk verbrand is terwijl de binnenkant de diepvriestemperatuur vasthoudt. 

Op het fietspad langs de Moerenloop scheren regelmatig jongelingen met hoge snelheid op fatbikes voorbij, pizzakoeriers op hun subsonische bakfietsen en een brommer met een slecht dempende knalpot, die de ´sound of silence’ ervaring behoorlijk verziekte.

De silence, die kennelijk geen gemeengoed op aarde mag zijn. Ik zie een oorlog in ontwikkeling tussen Israël en Iran. Ik zie Oekraïne en Gaza waar de hel is losgebarsten. Ik zie Den Haag veranderen in een vestingstad in voorbereiding op het NATO feestje. Een verbijsterende verspilling van geld en middelen met als uitkomst een slotverklaring waar zoveel water in de wijn is gedaan dat lokale opwarming van de aarde ter plaatse de enig meetbare uitkomst is. Maar ja, The Donald komt en er worden kosten noch moeite gespaard. Hij krijgt een hele verdieping in een peperduur Hotel voor zijn gerief toegewezen.

In mijn fantasie zie ik dat al die belangrijke NATO mannetjes in mijn woonkamer passen onder voorwaarde dat zij hun koffer met raketlanceercodes in de hal laten staan, hun ego in het universum parkeren en zij in de keuken eerst het bloed van hun handen gaan afwassen. In de woonkamer heb ik wat schaaltjes met bitterballen en frisdranken gezet. De superbobo's bezetten mijn bankstel, de mindere landsgoden op eetkamerstoelen. Ik zie Schoof, die wat ongemakkelijk op mijn keukenkruk zit te draaien in de nabijheid van zoveel macht. Een heel geroezemoes, ieder in zijn eigen taal. Geen probleem, want niemand luistert naar de ander. De wereld draait door en ik lach bij het horen van zoveel poeha. 

Toch zijn de wonderen niet de wereld uit; ik zie de enige overlevende van dat vliegtuigongeluk. Die man vertelde dat hij uit zijn vliegtuigstoel was gestapt en is, naar eigen zeggen, er als een haas vandoor gegaan. Alle anderen zijn overleden!

En dan is het zondag vaderdag. Deze commerciële kunstgreep zal, ondanks alle shit in de wereld, gewoon doorgaan. Zal wel weer stropdassen, deodorant, sokken en goedbedoelde knutseltjes van kleuterschoolkindjes in de Hollandse woonkamers regenen.Inmiddels is het nu knap donker geworden en moet ik de lichtsterkte op mijn tablet een duw geven. De bewolking is nog steeds in opmars en volgens de weermevrouw kan het wel eens gaan donderen en bliksemen. Daar ga ik buiten niet op wachten, klap mijn tablet dicht en spoed mij naar  binnen. Tijd voor iets met een bite. Morgen weer een dag en the living is easy, mede namens Porgy and Bess.