We hebben een kabinet dat ziende blind en horende doof is voor de smeekbeden van het volk. Een flutpakket (volgens de PVV) met zogenaamde maatregelen moet de energiepijn verzachten maar dit lijkt volkomen averechts te werken. Op alles wordt bezuinigd behalve op de instroom van asielzoekende jonge mannen. De ons voorgeschotelde bouw van tien steden bleek zoals verwacht electoraal geslijm, waardoor veel onervaren kiezers werden verleid om het hokje van Rob rood te kleuren met inmiddels bekende rampzalige gevolgen.
Wat doet ons herinneren aan vroeger, gelukkiger tijden? Koningsdag wellicht?
Het feest werd geopend door een zangeres in een Jomandablauwe lange jurk, die het Friese volkslied begon te zingen, dat prachtig klonk maar niet begrepen werd omdat ondertiteling ontbrak. Na een welkomstwoord van de burgervader werd het een spontane boel daar in Dokkum (u weet wel: waar Bonifacius, ‘bisschop van de Duitsers’, in juni 754 om zeep werd geholpen). De prinsen en prinsessen dartelden vrij en blij van het ene volksoptreden naar het andere. Het soort vertier waar ik soms met gekromde tenen naar zat te kijken.
Alle Oranjeklanten waren uit op een selfie met één van de hoogheden, waarbij het mij opviel dat de ‘Pandjesprins’ weinig voor een selfie met het publiek werd gevraagd. Reden? M.i. zijn casanovale escapades met een keur aan vreemde vrouwen in de afgelopen jaren. Arme (af)gescheiden Annette.
Een lullige inbreng in het centrum kwam van een groep mannen met een groot bord op hun buik met daarop de tekst in super grote kapitalen: WILLEM DE LAATSTE. Toen de koning in die straat naderde werden deze republikeinen terecht aan het koninklijk zicht onttrokken door een korte haag van veiligheidsmensen.
Eén van de prinsen, een aardige jongeman wiens naam mij niet te binnen schoot, liet zich verleiden tot een sprongetje per polsstok, waardoor hij in zijn maatkostuum in de zandbak bijna ten val kwam. Jolijt alom. Later volgde een mini-elfsteden schaatstocht op kunstijs. Zag er gelikt uit. Ik hield mijn hart vast voor de hoogheden in hun dure outfits op die gladde vloer, maar dat leverde gelukkig geen problemen op.
Onze koning is menselijk en zeer herkenbaar aan de wijze waarop hij zijn linkerhand beweegt naar de linkerzak van zijn colbert, maar daarbij nooit slaagt om zijn hand in die zak te steken, soms de armen dan ultrakort over elkaar slaat in een licht houterige perfectie en vervolgens weer snel laat terugkeren in hun voorgaande positie. Beetje grappige aanblik. Zou hij, al handen schuddend, op zulke momenten soms stiekem wegdromen naar Griekenland aan boord van zijn speedboot? Ik kan mij dat heel goed voorstellen.
Zijn standaard begroeting aan de mensen was: ‘Goeiedag’. Hij was, zoals altijd, sympathiek en trad goedlachs de menigte tegemoet. In vloeiend Fries namen hij en de kroonprinses afscheid van de Dokkumers.
Ik zie uit naar een tijd waarin het spoor van extreem linkse afbraak wordt hersteld en we dan oprecht van een K-dag mogen genieten in een onberispelijk democratisch milieu. Tja, wanneer...
Groet, Pennetje
Amateurkunstenaar Loes Alewijnse-van Boxel (1948) exposeert met haar kleurrijke schilderijen van 19 april tot 19 juni in Buurthuis Gageldonk. Haar schilderijen geven een inkijkje in haar fantasie, want naschilderen is voor Loes uit den boze. Haar kunstwerken zijn te zien in de gang en in de grote zaal van het buurthuis tijdens de reguliere openingstijden.
In het laatste weekend van mei is het tijd voor het grote loopspektakel: de Haagse Beemden Loop. Dit jaar met de volgende onderdelen: de fantastische Kids Obstacle run, de 5km, 10 km en de 15 km. Schrijf je snel in.
40 jaar Gilde De Baronie, ervaring die waard is om te delen. Het Gilde De Baronie viert van donderdag 28 t/m 30 mei het 40-jarig jubileum. Op vrijdag 29 mei, de dag van de oprichting, gebeurt dat met de vrijwilligers en de vele partners uit de stad in de Grote Kerk van Breda. Burgemeester Depla zal tijdens deze bijeenkomst spreken over de betekenis van vrijwilligerswerk voor de samenleving.
Een vast onderdeel bij burgerschap voor het vak maatschappijleer is een interview met een persoon uit een andere generatie. Deze gesprekken zijn ontroerend, grappig, leerzaam en bovenal herkenbaar. Het geeft de leerlingen inzicht in de levens van oudere personen (vaak de Opa en Oma) en leert hen op andere wijze te kijken naar de maatschappelijke ontwikkeling. Met heel veel plezier werken de leerlingen aan deze opdracht. Vandaag: Een interview met de oma van Britt uit Atheneum 6.