Zullen we doorgaan?

PENNETJE 14 november 2026 Column Pennetje

De afgelopen weken waren gevuld met eindeloze debatten. De kritieken op de PM zijn kwetsend en oorverdovend. Lang geleden, in de jaren vijftig/zestig met een ander kabinet, leidde een debat tot de uitspraak dat er een ‘spruitjesgeur’ In de Kamer hing als metafoor voor kleinburgerlijkheid en bekrompenheid in het toenmalige politieke landschap, meestal pejoratief gebruikt om beleid of een politieke stijl te bekritiseren als ouderwets, truttig en betuttelend.

Die geur heeft nu in Den Haag het veld moeten ruimen voor de meer indringende geur van een dampende mestput (een ander pejoratief). Er is een situatie ontstaan waarmee de bevolking geen kant op kan.

De PM kwam, op vrijdag 13 november, zoals verwacht met ongeremd stralend optimisme voor de microfoon en oreerde dat het allemaal wel goed komt. Even later kwam een vicepresident aan het woord, die daarentegen de vinger pijlsnel op de pijnplekken en geslagen wonden legde. Wat is nu de realiteit, wie gelooft men wel en wie niet?

Plots kwam er een lied in mijn gedachten, dat door Ramses Shaffy uitbundig werd gezongen in 1972. Met name het laatste couplet trof mij omdat dit wellicht de kille werkelijkheid van het ogenblik onder woorden brengt:

We zullen doorgaan

Als niemand meer verwacht

Dat we weer doorgaan

In een sprakeloze nacht

We zullen doorgaan

Tot we samen zijn…..

Ik waag het te betwijfelen of dit onder de huidige omstandigheden ooit realiteit zal worden. Politiek Den Haag verkeert in een uitputtende paniek over het verloop van de loopgravenoorlog tussen coalitie en oppositie. Ik zag, na een ongekend fel debat, dat Kamerleden zich haastten om Ministers en Kamerleiding in dank de hand te schudden en snel vriendelijkheden stonden uit te wisselen. Snap ik helemaal niks van en dat kost mij erg veel moeite om in te schatten wie nu waarheid spreekt en wie de spreekwoordelijke kluit belazert. De tijd zal het leren en wij moeten maar afwachten hoe we worden opgezadeld met een heumig mengsel van compromissen en uitgeklede voorstellen in een traditioneel links dedain decor, waar ons volk al jaren onder te lijden heeft.

Ik bedacht dat wij ons moeten uitstrekken naar een ‘Deus ex machina’ moment. Euripides gebruikte deze uitweg in de oudheid ook, als een verhaal te ingewikkeld werd om op menselijk niveau op te lossen.

Ik wens ons, hoe dan ook, de komende periode een welkome innerlijke rust toe.

Breaking!

Zie ginds komt de stoomboot in een klamme mist van CO2, NOx en roetvlerken. Gelukkig heeft op 5 december 2025 dat griezelclubje KOZP zichzelf opgeheven omdat Jerry Afriyie claimt zijn doel bereikt te hebben: een kinderfeest naar de bliksem helpen. Jammer maar helaas voor jou J.A., want ik denket nie… wedduh?

Groet, Pennetje