Onze hoogste stationschef informeert bij Neerlands vooraanstaande partij akela's en hopmannen of zij bereid zijn om deel te nemen aan het nationale Monopolyspel in verdeling van de macht in onze, in rap tempo, afbrokkelende democratie aan de zee.
Het baart zorgen om te zien dat een megalomane jongeling belooft om tien steden te gaan bouwen zonder zich ooit bezondigd te hebben aan het aanraken van een kruiwagen en overigens plechtig beloofde opperhoofd te zijn voor èn over alle vaderlanders, en passant de haagse papierversnipperaar over de rooie jagend door meer dan een miljoen stembiljetten in de kliko te donderen. Chapeau, zo jong en nu al geen actieve herinnering aan deze recente misstap hebben! Nu nog leren rekenen...
Zorgwekkend is ook dat een toekomstig Kamerlid met slechts 200 stemmen toch in de Kamer mag gaan plaatsnemen. Hij heeft m.i. de stemmen verworven van slechts twee straten in zijn kiesdorp, vermoed ik. Kan hij eindelijk een nieuwe auto en een jacuzzi o.i.d. aanschaffen door het zinnenstrelend inkomen dat hem wacht.
Verheugend is om te zien dat een jonge en meervoudig afgestudeerde violiste datgene zegt dat geen enkel ander kamerlid durft uit ordinair inkomensbehoud. Mark my words: met haar gaan we nog veel mooie dingen beleven in de komende tijd.
Eindelijk is daar op seven/eleven de mededeling van de definitieve verkiezingsuitkomst door de Kiesraad. Hertelling van stemmen in meerdere plaatsen heeft geen effect op de uitkomst gehad. De voorzitter van de Kiesraad stelt met enige verbolgenheid vast dat het gehanteerde systeem waterdicht en boven iedere twijfel verheven is.
De stationschef voornoemd (zijn gelaatskleur lijkt mij evenredig met zijn bloeddruk) is inmiddels overgegaan tot de spelvariant “divide et impera”. In trio's met bloeddorstige tegenstanders zoekt hij de grootst gemene deler of het kleinst gemene veelvoud op in hun relaas om dan een gedeelde zwakke plek tot op het bot uit te benen in de hoop en verwachting dat de wijn wel gruwelijk verdund zal worden. Hij hoopt volgens Nederlandse traditie op een vakkundig uitgepolderd ‘informatief’ akkoord. Hierna kan een andere BOBO aan de slag om het voorgeknede deeg in de vorm te persen die de breed grijnzende jongeling vreugde verschaft.
Ik hoop dat de informateur er beter in slaagt om de informatietrein beter op tijd te laten rijden dan in zijn NS-baan.
In de huidige situatie is optimisme helaas niet mijn sterkste punt.
Punt…
Ik voel het hete strandzand mijn voetzolen mishandelen, de soft ijshoorn in mijn hand druppelt al gekleurd vocht en het wordt tijd dat ik de bestemming op mijn verwassen badhanddoek op het strand bereik, pal naast een gigantische kuil in het zand
Het is groot nieuws in Nederland: mensen die geopereerd moeten worden wegens een ziekte gaan vaak onder het mes. Maar als de patiënt onder narcose is wordt er op de knop van een computer gedrukt. En dan?
Zondag 22 februari maken de natuurgidsen van IVN Mark & Donge een lange wandeling over de oude landgoederen ten zuiden van Breda.
Het Liesbos lijkt een saai bos, maar in de winter is het er toch speciaal. Vriesweer, wind en regen kunnen ons niet deren, het blijft een verrassing hoe de winter zich manifesteert. Natuurgidsen trekken er altijd op uit.