Logeerhond
Ik heb de komende 12 dagen een hond te logeren, dat beestje waarover ik verleden jaar al schreef: Bart of liever gezegd TurboBart. Hoe meer ik deze carnivoor bekijk op zijn gedragingen, moet ik wel bijna tot de conclusie komen dat hij kenmerken draagt van een narcist. Hoezo dan? In de eerste plaats luistert hij nooit naar welk commando dan ook als: ‘sta’, ‘lig’, ‘zit’, ‘voor’, ‘achter’, ‘aan de voet’. Bij het commando ‘apport’ verschijnt er een brede, licht badinerende grijns op zijn smoel, die de temperatuur van mijn bloed doet stijgen. Voorts toont hij altijd gelijk te hebben en gaat liggen slapen waar het hem uitkomt. Hij wil onafgebroken op zijn buik gekrabd en tegelijkertijd bewonderd worden, kortom verslaafd aan aandacht. Een overdreven gevoel van belangrijkheid. Hij heeft naast een gebrek aan empathie eervolstrekt onredelijke verwachtingen van anderen. Aldus de diagnostische handleiding DSM 5. Check!
Bij het uitlaten heeft hij een allergie ontwikkeld voor allochtone ganzen, gewone ganzen en andere soorten watervogels. Zijn gelaatsuitdrukking verandert bij het waarnemen van één dezer soorten in een ‘Freddy van Elmstreet’ grimas om direct hierna met plankgas de aanval in te zetten. Tot de groep agressors behoort inmiddels ook de elektrische fiets die de hond in no time in de hoogste staat van paraatheid jaagt. Gelukkig hoef ik hem maar 12 dagen in huis te hebben.
Over allergieën gesproken!