Over allergieën gesproken

PENNETJE 27 april 2025 Column Pennetje
pennetje

Boompollen. Toen ik onlangs de ruitenwisser en waterpomp in mijn voiture inschakelde liep er een hele stroom geel vocht over mijn voorruit. Het was nog vroeg en in mijn staat van zojuist ontwaken drong zich de gedachte op dat er wellicht een kudde ganzen zich had ontledigd bovenop mijn dak. De gedachte deed mij licht huiveren, heb ik weer!

Nog een paar keer de pomp aangezet, wat de kleur van het aflopende vocht gelukkig weer normaal maakte. Ik stapte uit en stelde vast dat er een laag geel poeder op de auto lag. Het was dus geen ganzenochtendwater, maar ook geen Saharazand! Ineens schoot mij het weerbericht van de avond ervoor te binnen: het ging om de bloei van de wilgenkatjes, waardoor een stortvloed aan stuifmeel vrijkwam. Er wordt thans in huize Pennetje weer stevig gesnotterd en geniest door dit fenomeen. Bij de Aldi een seizoensvoorraad aan Cetirizine diHCl inkopen en dan kunnen we, hoera!, zonder betraande ogen de straat weer op. Over allergieën gesproken!

Sigaar uit eigen doos

Na de Haagse beraadslagingen van de afgelopen weken heeft dan uiteindelijk de voorjaarsnota het licht gezien. De miljarden vlogen de coalitiepartijen om de oren en werd er een stevig robbertje geknokt over van alles en nog wat. Een minister, wiens naam ik maar niet kan onthouden Eelco Heinen?, kwam vertellen dat de staatsschuld niet verder zou oplopen, dat toeslagen en kinderoppas onder meer onaangeroerd zouden blijven of iets dergelijks. Een van de razende reporters stelde de vraag wie dit allemaal moest gaan betalen en duwde de microfoon met bal en al ongeveer in de strot van mijnheer de minister. Zijn antwoord, met bekommerd gelaat: uhhh, de belastingbetaler! Direct speelde mijn allergie voor de blauwe kleur van de belastingdienst enveloppen hevig op. Weer een belofte van de coalitie om zeep geholpen! Krijgen we met zijn allen een prijzige sigaar uit eigen doos aangeboden, die je niet kunt weigeren. Over allergieën gesproken!

Logeerhond

Ik heb de komende 12 dagen een hond te logeren, dat beestje waarover ik verleden jaar al schreef: Bart of liever gezegd TurboBart. Hoe meer ik deze carnivoor bekijk op zijn gedragingen, moet ik wel bijna tot de conclusie komen dat hij kenmerken draagt van een narcist. Hoezo dan? In de eerste plaats luistert hij nooit naar welk commando dan ook als: ‘sta’, ‘lig’, ‘zit’, ‘voor’, ‘achter’, ‘aan de voet’. Bij het commando ‘apport’ verschijnt er een brede, licht badinerende grijns op zijn smoel, die de temperatuur van mijn bloed doet stijgen. Voorts toont hij altijd gelijk te hebben en gaat liggen slapen waar het hem uitkomt. Hij wil onafgebroken op zijn buik gekrabd en tegelijkertijd  bewonderd worden, kortom verslaafd aan aandacht. Een overdreven gevoel van belangrijkheid. Hij heeft naast een gebrek aan empathie eervolstrekt onredelijke verwachtingen van anderen. Aldus de diagnostische handleiding DSM 5. Check!

Bij het uitlaten heeft hij een allergie ontwikkeld voor allochtone ganzen, gewone ganzen en andere soorten watervogels. Zijn gelaatsuitdrukking verandert bij het waarnemen van één dezer soorten in een ‘Freddy van Elmstreet’ grimas om direct hierna met plankgas de aanval in te zetten. Tot de groep agressors behoort inmiddels ook de elektrische fiets die de hond in no time in de hoogste staat van paraatheid jaagt. Gelukkig hoef ik hem maar 12 dagen in huis te hebben. 

Over allergieën gesproken!