Dierenactiviste en filmicoon Brigitte Bardot is gisteren op 91 jarige leeftijd in een van haar huizen in Zuid Frankrijk overleden. Ze kampte al enige tijd met gezondheidsproblemen. De levende legende heeft sinds het midden van de jaren vijftig veel invloed gehad op de wereld om haar heen.
Op rommelmarkten kom je regelmatig artefacten tegen waarop Brigitte Bardot is afgebeeld. Tijdschriften, boeken, cd’s, ansichtkaarten, films en af en toe beelden. Deze spullen hadden voor wijkbewoners een tijd een sentimentele waarde omdat ze symbool stonden voor een gewenste onbereikbare wereld of voor een bepaalde leefstijl. Ze gaven weer hoe men eigenlijk graag wil zijn. Met een LP, CD of DVD is het mogelijk om een stukje van de tijd stil te zetten en te bewaren. De kleding, de stijl en de stem herinneren aan een stukje van je eigen geschiedenis die ooit heel bijzonder was. En als je naar die spullen kijkt of luistert komt dat stukje verleden weer tot leven. Het lijkt op een tijdmachine. Tegelijkertijd is het ook een teken van tijdelijkheid. Want door het bekijken van die spullen wordt je geconfronteerd met een werkelijkheid die er niet meer is. Wie was Brigitte Bardot die centraal staat in al deze spullen?
Camille Javal werd in 1934 geboren in een welgestelde familie te Parijs. Het was een heel sterk meisje dat wist wat ze wilde. Ze ging op ballet en ontwikkelde een gracieuze gang. Toen ze in de pubertijd kwam kreeg ze teveel vrouwelijke rondingen. Dit betekende voor haar het einde van een succesvolle carrière als balletdanseres, maar het vormde ook het begin van een andere carrière. Ze werd via een tante fotomodel. Het duurde niet lang voordat ze hierdoor als tiener kennismaakte met de zes jaar oudere regisseur Roger Vadim. Hij viel als een blok voor het bevallige donkerharige meisje, en omgekeerd, tot ontsteltenis van haar keurige ouders. Camille koos voor haar nieuwe liefde. Dat was moeilijk begin jaren vijftig, zeker voor een tiener, maar ze had een ijzersterke wil waar niet tegen te vechten viel. Ze ging er vandoor met haar liefde, werd actrice en veranderde haar naam in Brigitte Bardot.
Een paar jaar later, Brigitte was 20, had haar man het plan ontwikkeld om een film te maken rondom een krachtig wild meisje dat vrijheid koestert. Brigitte hoefde alleen maar zichzelf te spelen. Voor de rol werd haar lange wilde haardos geblondeerd. Een filmster van ongekende omvang was hiermee geboren. Het filmpubliek kende alleen maar strak gekapte en gepolijste filmidolen. De beeldschone Brigitte was wild en gebruikte alleen maar een kohlpotloodje als make up. Haar weelderig haar kamde ze met haar vingers. Hierdoor leek het alsof ze net uit bed was gestapt. De hele wereld was in rep en roer over het vrije wilde beeldschone meisje dat gewoon deed wat ze wilde.
Bardot had veel invloed op de jeugd van de jaren vijftig, een tijd waarin een strenge moraal, reinheid en een verstikkende burgerlijkheid centraal stond. De nette ouders verboden daarom hun kroost naar een film met de verderfelijke Bardot te gaan kijken. Dat deden ze natuurlijk toch. Jongens en huisvaders verborgen prikkelende foto’s van de ster stiekem onder het tapijt. Het huis was te klein als moeder de vrouw deze tijdens het schoonmaken vond. Brigitte groeide hierdoor in de jaren zestig uit tot een van de boegbeelden van de sterke vrouw die zelf bepaalde wat ze wilde. Ze was de belichaming van volledige vrijheid en de seksuele revolutie. Ze werd zo beroemd dat iedereen die de afkorting van haar naam, de initialen BB las of hoorde al wist over wie het ging. Zanger Dario Moreno scoorde een tophit met een lied dat haar kwaliteiten beschrijft. Haar imago hielp veel jongeren vrijheden te verwerven die ze zonder haar invloed nooit zouden hebben gekregen. Bardot werd een van de kartrekkers naar de vrijheden van de jaren zestig.
De ironie wil dat Brigitte Bardot door al deze aandacht een geldmachine was geworden voor de Franse industrie. Volgens president de Gaulle leverde ze de Franse staat nog meer op dan de Renault auto-industrie. Ze was exportartikel nummer 1. Helaas voor Brigitte verdienden de kranten en tijdschriften eveneens kapitalen aan de ster. Ze werd daarom belaagd door paparazzi en kon de straat niet meer op. Haar leven was veranderd in een soort dierentuin waarin zij zat opgesloten in een kooi. Haar ongekende vrijheidsdrang werd hierdoor dusdanig ingeperkt dat ze er depressies van kreeg. Terwijl de wereld om haar heen steeds vrijer werd kromp die van haar steeds verder ineen. Ze kon in de jaren zestig haar vrijheidsdrang alleen nog maar spelen voor de camera’s. Van haar gages kocht ze vooral onroerend goed, bij voorkeur afgelegen grote panden. Als ze na haar werk thuiskwam zat ze vaak depressief te zijn in een van die huizen.
In de kleine plattelandsdorpen deed in de jaren zestig de moderne tijd zijn intrede. Meisjes liepen er het liefst bij als filmicoon Brigitte Bardot. De flowerpower eind jaren zestig vormde het hoogtepunt van deze verandering. Vrije expressie, liefde, persoonlijke groei en het verwerpen van materialisme stonden centraal. De jaren zeventig werden het ultieme hoogtepunt van menselijke vrijheid.
Voor Brigitte was dit niet het geval. Ze besloot in 1973, in haar 39e levensjaar, het personage van sensueel vrijheidsminnend rolmodel officieel te begraven. De tand des tijds had dusdanig aan het fraaie uiterlijk van de filmster geknaagd dat het personage dat ze twintig jaar met veel succes had gespeeld niet meer geloofwaardig was. Het had haar weliswaar veel geld opgeleverd, maar eveneens depressies, teleurstellingen en narigheid met de pers. Omdat haar fraaie uiterlijk de reden was van haar vrijheidsberoving heeft ze nooit gebruik gemaakt van plastische chirurgie. Brigitte Bardot is het levende bewijs dat ‘Het leven begint bij veertig’. Op haar twintigste creëerde haar man Vadim de legende BB die ze was geworden. Op haar veertigste creëerde ze gewoon zelf de vrouw die ze daarna wilde worden. Gewoon door de tand des tijds zijn werk te laten doen en zich te concentreren op het welzijn van dieren.
Ze gebruikte haar enorme beroemdheid en een groot deel van haar vermogen om een stichting op richten, de Fondation Brigitte Bardot. Hiermee creëerde ze met een ongekende inzet een tweede carrière waarin zij zich met veel succes richtte op de bescherming van dieren. Haar grootst trigger, haar vrijheidsdrang, zette ze in voor de bescherming van dieren. Ze bleef tot aan haar dood als voorzitster van de stichting zeer actief en deed wereldwijd veel goeds voor het welzijn van dieren. Haar beeltenis kom je tegenwoordig op straat vaak tegen in de street-art. Nu en dan verschenen er zelfs heiligenplaatjes met haar beeltenis als patroonheilige van de dieren en er zijn zelfs al standbeelden voor haar opgericht. Momenteel worden er veel bloemen gelegd bij haar villa 'La Madrague' in Saint-Tropez. Ze wordt aldaar op de Cimetiere Marin begraven.
Ik voel het hete strandzand mijn voetzolen mishandelen, de soft ijshoorn in mijn hand druppelt al gekleurd vocht en het wordt tijd dat ik de bestemming op mijn verwassen badhanddoek op het strand bereik, pal naast een gigantische kuil in het zand
Het is groot nieuws in Nederland: mensen die geopereerd moeten worden wegens een ziekte gaan vaak onder het mes. Maar als de patiënt onder narcose is wordt er op de knop van een computer gedrukt. En dan?
Zondag 22 februari maken de natuurgidsen van IVN Mark & Donge een lange wandeling over de oude landgoederen ten zuiden van Breda.
Het Liesbos lijkt een saai bos, maar in de winter is het er toch speciaal. Vriesweer, wind en regen kunnen ons niet deren, het blijft een verrassing hoe de winter zich manifesteert. Natuurgidsen trekken er altijd op uit.