Andere boodschap
Als de normaal zo schuwe haas mij zo aan blijft staren bedenk ik dat de grote knager wellicht een andere boodschap voor mij heeft. Eentje die verder gaat dan de traditionele paastradities zoals het chocolade eieren zoeken in de tuin. Misschien wil hij mij herinneren aan de eenvoud en schoonheid van de natuur, en dat ik soms langer stil moet staan bij de kleine wonderen om mij heen. De aanwezigheid van de haas op mijn gazon zou een uitnodiging kunnen zijn om op deze paaszondag een moment van rust en contemplatie te nemen en te genieten van de frisse ochtendlucht en de schoonheid van de lente. Want er groeit en bloeit op dit moment van alles in mijn tuin. De krokussen en de tulpenbomen zijn al nagenoegd uitgebloeid. Maar de hyacinten en narcissen doen hun best om gezien te worden, de tulpen staan op barsten en de takken van de struiken en bomen zijn zwaarbeladen met bloesems.
En ja, ineens zie ik dat alles helder en duidelijk. Alsof al dat ontluikende groen er speciaal voor mij is om mij duidelijk te maken dat het leven iets is van steeds maar weer vernieuwing en alles nog mooier dan het al is. Soms zijn het juist deze onverwachte ontmoetingen zoals die haas die mij eraan herinnert dat vreugde en verwondering vaak in de meest alledaagse momenten te vinden zijn. Als ik weer kijk naar het gazon is de haas al weg gezoefd.
Als ik om me heen kijk of het dier misschien ergens onder de struiken zit zie ik ineens een paar hemelsblauwe vergeet-mij-nietjes. Het was misschien geen paasei dat ik vanochtend kreeg, maar wel een cadeau van de natuur zelf en eigenlijk is dat het mooiste geschenk dat die haas mij kon geven.