Terug naar 1970
Afgelopen januari werd de eerste actie van de feministische beweging Dolle Mina herdacht. Een actie, die 55 jaar daarvoor plaatsvond. Dit jubileum blies de beweging nieuw leven in: Dolle Mina 2025 was een feit. Sindsdien zijn er – naast de landelijke beweging – verschillende lokale afdelingen gestart. Dolle Mina is terug, ook in Breda. Jolande Vos (44) uit Prinsenbeek en Marie-José Jackson (47) uit Haagse Beemden hebben zich – net als ik – bij de lokale afdeling aangesloten.
Laten we – om er vanaf te zijn – beginnen met de clichés: Bij ‘Dolle Mina’ denken veel mensen aan verbrandde BH’s…
Marie-José: “En okselhaar!”
Jolande: “Mijn oksels zijn geschoren hoor.”
Jolande: “Het is een illusie, dat een samenleving af is. Hij is altijd in beweging en dat maakt dat hij onderhoud nodig heeft. Dat is voor mij de reden geweest om mij bij de Dolle Mina’s aan te sluiten. Als je eenmaal rechten verworven hebt, ben je niet klaar; je moet er continu mee bezig blijven. De mensen aan wie bevochten rechten door worden gegeven, gaan er bovendien niet altijd even zorgvuldig mee om. Van veiligheid op straat tot representatie in de boardroom: Wij hebben nog een weg te gaan. De Dolle Mina’s laten zien dat gelijkheid niet vanzelf komt, maar wél mogelijk is, als we ons uitspreken, samenwerken en volhouden.”
Marie-José: “Tegelijkertijd zien wij, dat de oprukkende manosfeer – met Andrew Tate als boegbeeld –vrouwonvriendelijkheid acceptabeler maakt. Dit vertaalt zich naar rechtse politiek. Je beseft, dat de geschiedenis zich herhaalt. In onze lokale app-groep valt ook op, dat het aantal aanmeldingen fors is gestegen sinds de moord op Lisa.”