Eigen composities
Aan het einde van het ritueel krijgen de bezoekers de gelegenheid om een boodschap op een kaartje te schrijven en dat in de Lucaskerk achter te laten of het in de vuurkorf te verbranden. Natan eindigt de bijeenkomst met een eigen compositie, die het verloop van verdriet weergeeft. “Ik vind dat het ritueel mooi is gelopen”, zegt hij. Vera vertelt: “Ik bereid mij altijd thuis goed voor, maar vaak componeer ik ter plekke de muziek. Ik stem mij af op het moment, voel de sfeer en pas me daarop aan. Ik ben ook oprecht blij met hoe de samenwerking is. Je mag jouw eigen inbreng hebben. Het voelt als een gebreide mat, waarop iedereen mag uitrusten.”
De tweeling Hannah en Leah van Neerland zeggen: “Wij zijn toch wel trots, dat wij zijn gevraagd om het verhaal van de jonge vrouw te vertellen. Het is mooi en ook een beetje triest.” Moeder Stefanie: “Het is de eerste keer dat wij bij zo’n ritueel aanwezig zijn. Het is een mooie middag en zij hebben het goed gedaan.” Annemiek Diks vertelt: “Ik werd er stil van. Op sommige momenten kreeg ik kippenvel. Voor mij is het de eerste keer, dat ik dit ritueel meemaak.” Na afloop was er nog een nazit, waar de bezoekers onder het genot van een kopje koffie of thee nog even met elkaar in gesprek konden gaan.
W: lucaskerk.nl