De zeven zonen van Felicitas
In het jaar 179 na Christus worden een rijke weduwe en haar zeven zonen voor het gerecht gesleept. De aanklacht is dat ze weigeren te offeren aan de Romeinse goden. Als ze hun nieuwe christelijke geloof niet verwerpen worden ze vermoord. Alle acht houden ze voet bij stuk. Voor de ogen van moeder Felicitas worden haar zonen een voor een vermoord. De executies vinden op verschillende tijdstippen op diverse locaties in het oude Rome plaats. De moorden worden steeds heftiger en eindigen met het levend afstropen van de huid. Felicitas geeft evenals haar zonen haar geloof niet op en smeekt of zij eerder mag sterven dan haar zonen, maar omdat zij geacht wordt de aanstichtster te zijn van het misdrijf is Felicitas als laatste aan de beurt. Ze wordt voor een groot publiek tergend langzaam gekookt in een grote ketel met water. De zonen en Felicitas werden op vier locaties in het oude Rome begraven.
