Gertrudis
Volgens kerkelijke registers, verhalen en overleveringen heerste er in Beek rond het jaar 650 een knaagdierenplaag. Een vrouwelijke missionaris uit het Belgische Nivelles, het meisje Gertrudis, vernam dit en bezocht het geplaagde gehucht. Gertrudis was van adellijke afkomst. Ze stamde uit een familie die veel heiligen telde. Gertrudis kreeg van haar moeder een abdij cadeau en moest daar als abdis leiding geven. Gertrudis ging liever op pad. Ze was geschoold, bekend met katten en bovenal slim. Ze reisde via Bergen op zoom naar Beek. Ze beloofde een knaagdiervrij dorp mits de bewoners zich zouden bekeren tot het Christendom.
Wat de bewoners niet wisten was dat een nest hongerige kittens zich tegoed deed aan de muizen. Het was niet een goddelijke ingreep maar een slimme zet van de elfachtige novice die een einde maakte aan de muizenplaag. Gertrudis liet op een eilandje dat in een grote vijver een eenvoudige kapel bouwen van hout en leem. In de tegenwoordige Kapelstraat werd nog een heilig huisje gebouwd. Gertrudis verliet Beek na haar succes. De kittens werden liefdevol opgenomen in het gehucht en zijn sindsdien nooit meer verdwenen. Evenals de naam van de heilige Gertrudis die als straatnaam in Prinsenbeek herinnert aan de komst van de huiskat die er sinds het midden van de zevende eeuw een graag geziene gast is.
Dit artikel verscheen eerder in ons jubileummagazine nr.2.