Roze maandag op de Tilburgse kermis
Ieder jaar weer staat Tilburg op zijn kop als het er tien dagen lang kermis is. De stad heeft de grootste kermis van de Benelux en trekt iedere keer weer honderdduizenden enthousiaste bezoekers.
Een overweldigende hittedeken wordt over ons doorgaans zo koude kikkerlandje gelegd. Ik denk ik terug aan de laatste carnaval. Wat heerste er toen, amper een paar maanden geleden, een felle koude. Berekoud was het. Nu worden we getrakteerd op getalswaarden die in de buurt van onze lichaamstemperatuur komen.
Zangvogels doen het er goed op en zingen hun zuiverste lied, maar die zijn dan ook afgestemd op veertig graden Celcius. Heetgebakerde fladderaars. Ook de ganzentsunami in onze wijk vaart er wel bij. Het mensdom past zich geleidelijk aan de hoge temperaturen aan, maar als die hitte elke dag intenser wordt blijven we erachteraan hollen, en dat is nu al dagen het geval.
Je kunt je er druk om maken. Je kunt er ook voor kiezen dat niet te doen. Wat maakt het uit?
Er volgt nog een plaknacht en morgen een extreme hittepiekdag, daarna beloven de geleerden een periode van aangenaam zomerweer.
Vaak zit het venijn in de staart en komt de gewenste omslag pas een dag later, aan het eind van een uiterst benauwde dag nadat onweer en bliksem hebben gezegevierd. Ik voorspel regen, en dat is weer eens nodig ook. De boeren willen niets liever en die weten wat goed voor ons is.
Laten we ons voor nu nog even verkneukelen op het code-rood momentje. Duizelingen of slaptegevoelens wijzen er meestal op dat er meer water gedronken moet worden. Drink om inwendige storingen te voorkomen in ieder geval zoveel dat er af en toe een plas gemaakt moet worden. En hou, zeker als u een zweterig typje bent het zoutgehalte een beetje op peil.
Ben ook voorzichtig met de hond. Water en schaduw zijn hem lief. Lopen op heet asfalt is voor Boris als lopen op vuur, en dat zonder schoenen!
Mijn meest geliefde voorwerp op dit soort dagen is de plantenspuit. Regelmatig besproei ik mezelf en gegadigden in mijn nabijheid. Je gaat er echt door beseffen waarom planten het hier zo goed op doen. Weldadige koele nevel. En wapperen, blijven wapperen!
De airco in mijn bescheiden bolide had geen dramatischer moment kunnen uitkiezen om de ziel te geven. Zet ik hem aan dan hoor ik een onheilspellend gereutel en komt er al snel zeer hete lucht uit de roostertjes. Uit dus, en ramen open. Bij 90 km/h is dat nog redelijk te doen. Het blijft natuurlijk een keuze tussen rust met gesloten ramen in een bakoven en herrie en blootgesteld worden aan een goed werkend heteluchtkanon.
Mijn eerste auto was een Renault-4 met een dashboardversnellingspook. Een iconische zeventiger jaren auto, zónder airco.
Mensen, geniet van het lekkere weer, op uw eigen unieke manier.