Moedergodinnen
Het grote leeftijdsverschil tussen de gezusters heeft te maken met de komst van het Christendom. In de Romeinse tijd stonden er op strategische punten ook al kleine heiligdommen die gewijd waren aan drie moeder- of vruchtbaarheidsgodinnen. Ze werden veelal zittend afgebeeld met korenaren, druiven en vruchten als symbool. In de zevende eeuw besloot bisschop Remaclus dat de vruchtbaarheidgodinnen moesten worden geruimd.
Om het woedende volk onder controle te houden was een gebedje of een belofte voor een mooi plekje in de hemel niet voldoende. Aldus raadpleegde de bisschop zijn heiligenboek en vond een drietal heilige vrouwen die in aanmerking kwamen om de godinnen te vervangen. Hij koos voor drie eigenzinnige heilige vrouwen. Een kluizenares, een heldin en een martelares. Ze hadden niets met elkaar gemeen. Hun leeftijdsverschil werd voor het gemak vergeten.
Door de drie heiligen eenzelfde kloosterhabijt te laten dragen in de afbeeldingen lijkt het alsof ze van dezelfde kloosterorde zijn. Aangezien nonnen een bruid van Jezus zijn was een gemeenschappelijke echtgenoot al reden voor een familiaire relatie. Het schept tevens een visuele band die zeker in de zevende eeuw belangrijk was. Het magische getal drie sprak al millennia tot de verbeelding. Juist dit verhoogde de spiritualiteit van het damesgroepje. Heel slim van bisschop Remaclus die mede daardoor later ook een heilige werd.