Victoria en Stef realiseren levensdroom in Spaans Catalonië. Wat ooit begon als een jeugddroom van Victoria Engelhorn, is inmiddels uitgegroeid tot een bijzonder levensproject aan de ruige kust van Catalonië. Samen met haar Nederlandse partner Stef heeft ze een plek gecreëerd waar natuur, gastronomie, kunst en beleving samenkomen - en waar hun liefde net zo voelbaar is als de mediterrane zon. De plek draagt de naam Brugarol: een uitgestrekt landgoed waar alles draait om ambacht en beleving. ‘Dat is onze wijn- en olijfgaard’, vertelt Stef. ‘We verbouwen hier onze eigen druiven, maken wijn en produceren olijfolie. Maar het is meer dan dat. Er staat ook een farmhouse, waar gasten kunnen verblijven en een restaurant.’
Brugarol is meer dan alleen een wijnhuis. Het is een ideale uitvalsbasis voor prachtige fietstochten door de Catalaanse natuur, langs bossen en kustwegen, met uitzicht op de azuurblauwe Middellandse Zee. Een romantischere plek is nauwelijks denkbaar. De sfeervolle tuin, het uitzicht over zee en de serene rust maken het bovendien uitermate geschikt voor huwelijksplechtigheden — zeker in combinatie met de gastronomische keuken en stijlvol ingerichte kamers.
De visie achter Brugarol gaat verder dan alleen productie. Het is een plek waar bezoekers onderdeel worden van het proces. ‘De familie heeft altijd de droom gehad om niet alleen goede wijn te maken, maar ook een inspirerende omgeving te creëren. Met natuur, maar ook met kunst’, legt Stef uit. Die artistieke ziel zit diep verankerd in de regio. De nabijgelegen kustplaats La Fosca staat historisch bekend als ontmoetingsplek voor kunstenaars. Grootheden als Salvador Dalí en Antoni Gaudí brachten hier tijd door. ‘Dalí had hier zelfs een klein huisje om de hoek’, zegt Stef. ‘Die creatieve energie voel je hier nog steeds.’
Een van de speerpunten van Victoria en Stef zijn de wijnreizen die ze organiseren. Geen standaardproeverijen, maar complete ervaringen. ‘Mensen gaan met ons de wijngaard in, maken de oogst mee, lopen met een gids door het landschap en drinken wijn op bijzondere plekken’, vertelt Stef. ‘Je wordt echt onderdeel van het proces.’ De reacties zijn overweldigend. Bezoekers waarderen vooral de authenticiteit. ‘Bij veel wijnhuizen blijft het afstandelijk. Hier niet. Hier word je opgenomen in het geheel. Aan alles merk je dat dit een familiebedrijf is.’
Naast culinaire beleving is de omgeving een paradijs voor actieve reizigers. De ruige kustlijnen, glooiende heuvels en stille paden maken het gebied ideaal om per fiets te ontdekken. ‘We zijn volledig bike-friendly’, zegt Stef. ‘We hebben faciliteiten voor fietsers en je kunt hier prachtig fietsen en wandelen. Het mooie is: je vindt hier nog echte rust. Zelfs in het hoogseizoen zijn er plekken waar het stil is en je alleen de zee hoort.’
De samenwerking tussen Victoria en Stef is niet alleen zakelijk, maar vooral persoonlijk. Vier jaar geleden kruisten hun wegen elkaar tijdens een evenement op het landgoed. ‘Ik zag dat ze hulp nodig had met de logistiek’, herinnert Stef zich. ‘Dus ik bood aan om te helpen. En eigenlijk ben ik nooit meer weggegaan.’ Wat begon als een praktische samenwerking groeide al snel uit tot een romantisch verhaal. ‘De timing was bijzonder. Het voelde alsof alles samenviel.’ Die verbondenheid vormt vandaag de basis van alles wat ze doen. Hun gezamenlijke visie en energie zijn voelbaar in elk detail.
Het leven van Victoria en Stef lijkt soms bijna onwerkelijk. Dat gevoel wordt versterkt door een bekroonde documentaire over hun project, die inmiddels meerdere internationale prijzen heeft gewonnen. Maar voor henzelf zit de magie juist in de kleine momenten. ‘Na een drukke dag met afspraken en alles wat daarbij komt kijken, loop ik naar mijn huis aan zee. Dan zie je de zee, de rotsen, de rust. Dan valt alles van je af. Dan weet je weer waarom je dit doet.’
Wat begon als een plek van rust en vrijheid in haar jeugd, is voor Victoria Engelhorn uitgegroeid tot de verwezenlijking van een levenslange droom. Op het familielandgoed Mas Bell-lloc, in de regio Baix Empordà, bouwde zij samen met haar man aan Brugarol: een landbouw- en wijnproject waarin natuur, eenvoud en traditie samenkomen. Voor Victoria is deze plek meer dan een locatie. De zomers uit haar jeugd — tussen de geur van rozemarijn, het ritme van de natuur en het eenvoudige buitenleven — gaven haar een blijvend gevoel van vrijheid en verbondenheid. ‘Het gaf me toen al rust. Zonder dat ik het besefte, heeft die tijd mij gevormd.’ Juist dat gevoel wil zij vandaag doorgeven aan haar gasten. Brugarol is een plek waar bezoekers niet alleen verblijven, maar vooral ervaren.
De geschiedenis van het landgoed gaat terug tot de jaren vijftig, toen het in handen kwam van de familie Engelhorn. Victoria’s vader speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van het terrein, onder meer door de aanplant van wijngaarden. Zijn visie op eenvoud en authenticiteit leeft voort in de wijnen van Brugarol. De productie is bewust kleinschalig, met maximaal 20.000 flessen per jaar, afkomstig van eigen wijngaarden en inheemse druivensoorten. De minimalistische etiketten zijn een direct eerbetoon aan haar vader. ‘Mijn vader geloofde dat de wijn voor zichzelf moest spreken. Daarom koos hij voor een simpel etiket. Niet de buitenkant, maar de inhoud moet overtuigen.’
Brugarol onderscheidt zich niet alleen door zijn wijnen, maar ook door de manier waarop het land wordt beheerd. Schapen grazen over het terrein en dragen bij aan biodiversiteit en het voorkomen van bosbranden. De olijfgaarden, met duizenden bomen, worden duurzaam onderhouden en leveren karaktervolle olijfoliën die het landschap weerspiegelen. Daarnaast is er veel aandacht voor waterbeheer binnen het ecosysteem van de Muga-vallei. Voor Victoria is dat essentieel: ‘Water verbindt alles hier – van natuur tot gemeenschap. Het beschermen ervan is cruciaal.’
Op dinsdag 3 november zijn ze weer te koop. De traditionele hubkes bij de Echte warme bakker van Disseldorp. Heerlijke broodjes in twee varianten. Wit met anijssmaak of met krenten. Vierkant van vorm en met kruisjes gestempeld. Maar wat is de achtergrond van deze lekkere broodjes die slechts een dag per jaar te koop zijn?
In aanloop naar de, door velen verwachte, kerstgratificatie of dertiende maand is de jacht weer geopend door allerlei goede-doelen-najagende organisaties. Wekelijks ontvang ik een of soms wel twee dikke brieven, waarin ik dan een serie fotokaarten met bijpassende enveloppen aantref en een traanverwekkend schrijven van de directeur van de betreffende organisatie over de noden in dat deel van de wereld, dat de directeur zich heeft aangetrokken.
Af en toe eens lekker uit je dak gaan, daar knapt een mens van op! Of af? U mag het zeggen.