April doet wat hij wil 

Maar ook Trump doet wat hij wil,

Met die rode MAGA Cap op zijn bol.

Hij speelt immers Global Monopoly en stampt Wladimir en Xi, maar ook heel wat minder gewichtige landjonkers, op hun vaak te lange tenen. Geen centen maar procenten buldert Donald en claimt 2 miljard Benjamins per dag te cashen! Iemand riep: “There is a new sheriff in town!” en met een deputy als Vance is de wereld mooi klaar met een lompe stand-up comedian annex bad clown! Over de Trump tarieventsunami valt nog weinig te zeggen vanwege 4 tegenstrijdige agenda’s die volgens de Telegraaf kriskras door elkaar heenfietsen. 

By the way, is Putin soms een uitzendbureau begonnen? In Ukraine knokken inmiddels al Noord Koreanen en zelfs Chinezen mee, over diversiteit gesproken! Volodymyr zal toch ook wel iets doen om zijn personeelstekort op te lossen?

Wat een wereld! Ik zag op Facebook een foto die in 1990 werd gemaakt vanuit Voyager I op een afstand van 6 miljard kilometer van de aarde: een vrijwel onzichtbaar Stipje, een ‘klein podium in het kosmisch theater’ volgens astronoom Carl Sagan. 6 miljard kilometer is slechts 5,5 lichtuur afstand van onze aardstip, waarop 8 miljard piepkleine wezentjes ronddolen die elkaar het leven zo accuzuur mogelijk maken. Hè, 5,5 lichtuur in relatie tot 93 miljard lichtjaar van diameter heelal, effe ademhalen jongens! Hoe krijgen we dit uitgelegd?

Ondertussen wordt in ons landje hard gesteggeld over de voorjaarsnota. Er wordt vanuit alle richtingen, links en rechts geroepen en gesmeekt om extra miljarden voor allerlei peperdure en helaas noodzakelijke ingrepen. We houden onze adem in; van de belofte, dat iedereen er dit jaar op vooruit gaat, lijkt weinig of niets over te blijven.

Hoewel: massa's mensen staan al bol van de vakantie keuzestress, terwijl 6000 kilometer zuidelijker hele volken de ganse dag stress hebben om hun kostje bij elkaar te zoeken om te overleven. Dit laatste wordt vrijwel altijd beleefd als de ‘ver van mijn bed show’. Op het nieuws worden ook beelden getoond van een wolkenkrabber en vele andere grote gebouwen, die bij een aardbeving instortten met verlies van veel mensenlevens. Onderwijl drinken we rustig ons kopje koffie met koekje bij de kijkbuis en gaan hierna een poosje Netflixen, al bingewatchend de nacht inglijdend. 

We kopen ons geweten af met een donatie aan een van de vele NGO’s die ons bedelbrieven sturen met ansichtkaarten en een ballpoint, deze gaat bij de voorraad en de kaarten verdwijnen vaak in de papierbak. Vervolgens zakken we tevreden onderuit op de couch, in de wetenschap dat we de wereld, of althans een uiterst bescheiden deel ervan, gered hebben van de glorende ondergang. 

Als nationaal gelauwerd persoon treedt Linda op zondag voor het voetlicht met haar miljoenengraaishow. Linda weet op vernuftige wijze de hebzucht onder de kandidaten aan te wakkeren. We zien de kandidaat in de eindronde ontspannen beginnen, maar naarmate de tijd verstrijkt en de tonnen om de oren vliegen, worden de wallen onder zijn/haar ogen langer, roder en vochtiger, maar ook de zenuwtic heftiger.

Dat is allemaal aan de hand op dat ‘Stipje’ in die onmetelijke ruimte. Het is de kunst om ondanks dit alles toch te kunnen genieten van het leven in onze Haagse Beemden. Iedereen geeft hier zo een eigen invulling aan. Mijn manier heb ik al eerder beschreven. En nu jullie…