Gitarist/zanger Arthur Carli (1948) en zangeres Linda van Geffen-van den Brink (1950) vormen sinds een jaar het duo L-A (Linda en Arthur). Hun repertoire bestaat uit muziekcovers van country, pop, evergreens, Indonesische songs, rock-‘n-roll en ballads. Hiermee treden zij op in verschillende verzorgingshuizen. Maandag 2 maart zijn zij te zien en te beluisteren in verzorgingshuis Egala Zorg/Raffy om 14.00 uur. De toegang is gratis.
In het gezellige appartement van Linda van Geffen-van den Brink, waarin de Indische sfeer voelbaar en te proeven is, staan Linda en Arthur HBNMP te woord voor de rubriek ‘Muziek in de Wijk’. Linda heeft heerlijke Roti Kukus gemaakt. Met Linda hebben wij al een keer eerder kennis gemaakt in het artikel over zanger/bassist Bill Bass. Waar HBNMP vooral benieuwd naar is, is wie zijn Linda en Arthur? Hoe hebben zij elkaar ontmoet en wat is hun drijfveer om muziek te maken, speciaal voor ouderen?
Linda vertelt: “Ik heb tot mijn vierde jaar in Bandung gewoond. In 1954 zijn wij, als gezin, met de boot Waterman naar Nederland vertrokken en kwamen in een pension in Oosterbeek terecht. Mijn ouders kregen een woning in Renkum en daar ben ik opgegroeid. Ik ben altijd bezig en wil graag iedereen helpen. Mijn moeder was heel intuïtief en dat ben ik ook. Ik leerde mijn man Guus kennen die militair bij de Marine was. Wij kregen drie zonen en inmiddels hebben wij acht kleinkinderen. Door hem en mijn schoonfamilie ben ik in Breda terecht gekomen. Ik houd van koken en ik bak graag. Muziek is mijn passie. Als jong meisje moest ik van mijn moeder Indonesische dansen leren.”
Samen met mijn man Guus (inmiddels veteraan) verzorgen wij al tien jaar op maandag de dagopvang bij verzorgingshuis Egala Zorg/Raffy. Om de twee weken organiseren wij een muziekmiddag voor cliënten en bewoners. Omdat Arthur daar ook vrijwilligerswerk doet en een bekende muzikant/zanger is, zijn wij op het idee gekomen om samen een duo te vormen. Als ik zie hoe die mensen, ondanks hun geheugenproblemen, toch meezingen met onze liedjes, dan word ik daar helemaal blij van. Muziek betekent eigenlijk alles voor mij. Het brengt mij troost en vreugde. Ik heb nooit les gehad, maar zing graag. Vroeger speelde ik ook gitaar. Daarnaast vind ik dansen heel leuk. Naast vrijwilligerswerk voor verzorgingshuis Egala Zorg/Raffy, ben ik ook vrijwilliger bij de Stichting Arjati en de Stichting Pelita. Repeteren doen wij hier in dit appartement. Wij treden op bij verzorgingshuizen Egala Zorg/Raffy, de Leystroom en Elisabeth.”
Arthur Carli komt uit een muzikaal nest. Zijn vader zat in een Indo rockband en Arthur heeft muziek met de paplepel binnengekregen. Arthur vertelt: “Ik heb tot mijn vijfde jaar in Bandung gewoond en wij zijn als gezin in 1954 met de boot Willem Ruys naar Nederland vertrokken. ‘Het beloofde land’! Wij kwamen in Breda in een contractpension op de Baronielaan terecht. Later verhuisde ik naar Prinsenbeek.
Op mijn veertiende jaar kreeg ik van mijn vader drumles. Mijn vader adviseerde mij om naar de muziekschool te gaan om noten te leren. Ik kreeg pianoles en leerde zelf arrangementen te maken. Ik wilde graag naar het Conservatorium, maar mijn vader dacht daar anders over; ik moest naar de MTS.
Ik heb in verschillende bandjes gezeten, eerst als drummer en later als bassist. Samen met mijn broer Rob, overbuurjongen Jack van Gurp en buurjongen Anton Mulder vormden wij de band ‘The GMC’s’. Ons repertoire bestond uit covers van The Shadows en The Ventures. In mijn diensttijd zat ik in de band ‘The Jards’ en in 1978 speelde ik als bassist in een semiprofband ‘Double Diamond’. Daar heb ik vijftien jaar mee opgetreden. Ik heb ook nog als invalbassist tijdens de Taptoe in een orkest gespeeld en uiteindelijk heb ik vijfentwintig jaar als bassist in de band Straight gezeten. Voor de lol heb ik samen met nog een aantal muzikanten de band Raffy Old Timers (R.O.T-band) opgericht.
"Doordat mijn tante in Raffy ging wonen, ben ik vrijwilliger geworden. Ik doe van allerlei werkzaamheden daar. Als er muziekmiddagen worden georganiseerd, ben ik de geluidtechnicus. Ik geef computerles aan de ouderen en zit in de cliëntenraad. Ook ben ik vrijwilliger bij Stichting Arjati en Stichting Pelita. Ik ben sociaal en houd van mensen. Ik ben getrouwd en ik heb twee dochters en drie kleinkinderen. Ik ben de oudste zoon in het gezin Carli.”
Linda vult aan: “En hij staat voor iedereen klaar!” Arthur vindt het lastig om zichzelf te omschrijven, maar als het om muziek gaat, dan beginnen zijn ogen te glinsteren. “Ik doe het nu wat rustiger aan met de muziek”, vervolgt Arthur zijn verhaal. “Met Linda treed ik ongeveer 1 keer per maand op. Ik heb genoeg getoerd met de muziek. Wij treden met een muziekband op en ik begeleid ons daarbij op mijn gitaar. Verder heb ik als hobby’s computeren en wandelen.” Vol trots laat hij de foto’s van zijn vroegere optredens op zijn IPad zien. Arthur heeft ook meegewerkt aan de televisieprogramma/documentaireserie ‘Het beloofde land’ dat op 6 december 2012 is uitgezonden door de NTR en gaat over immigranten in Nederland. Daarin vertelt hij zijn familieverhaal. Tijdens BredaPhoto op 13 september tot en met 3 november 2024 hing er een grote familiefoto op canvas van de familie Carli.
Wilt u het optreden op 2 maart bijwonen, dan kan dat in de ruimte naast de Toko. De zaal is gereserveerd voor de cliënten en bewoners.
Wijkcentrum Alexberg werd op 17 december feestelijk geopend. Vanaf die tijd zwaait sociaal werker Ralph Koolen samen met een team van vrijwilligers de scepter daar. Maar wie is Ralph? HBNMP ging bij hem langs zodat hij zich kan voorstellen aan de wijkbewoners.
Van 20 maart tot en met 29 maart is er een nieuwe kunstexpositie op De Nispenhoeve. Een jubileumexpositie. In 2016 zijn Wilma en John Heller gestart met kunstexposities in hun Vlaamse schuur. Deze expositie is bovendien de vijfentwintigste, een jubileum met een zilveren randje.
Je zou een kerk misschien het beste kunnen omschrijven als een groep leerlingen van Jezus Christus. De boodschap van liefde, die door Hem uitgeleefd en verkondigd werd, is nog steeds springlevend.
Meestal zijn nacho's niet echt een hoofdgerecht maar om lekker te snacken bij een drankje. Dit recept is echter wel voedzaam genoeg. Wellicht om het te combineren met een lekker kopje (tomaten)soep! Een hoofdgerecht voor 4 personen, bereidingstijd 20 minuten en ca. 10 minuten oventijd.