Nanda Splinter-Pel heeft met veel plezier drie jaar lang de coördinatie van de exposities van de vitrinekast in Wijkcentrum Heksenwiel op zich genomen. Zij vindt het nu tijd worden om het stokje aan iemand anders over te dragen nu zij, zoals zij zelf zegt, op het hoogtepunt is. Heel veel lovende en enthousiaste reacties heeft zij de afgelopen jaren gehad en per 9 januari was het voor haar klaar.
Het bericht dat Nanda stopt met het coördineren van de exposities is voor HBNMP de reden om met haar af te spreken in de bibliotheek voor een openhartig interview. Onder het genot van een kopje koffie begint Nanda haar verhaal: “Ik ben sinds februari 2002 weduwe van kunstschilder Ton Splinter. Ter nagedachtenis aan hem hebben ‘oud-leerlingen’ en anderen, die Ton een warm hart toedragen, in de hal van Wijkcentrum Heksenwiel een permanente expositie ingericht van zijn schilderijen. Toen ik daar op een dag stond te mijmeren, kwam de toenmalige sociaalwerker Kitty Timmers naar mij toe en vroeg of ik interesse had om de exposities in de vitrinekast te organiseren. Ada Matzinger stopte ermee. Het overviel mij wel een beetje, maar ik vond het toch een leuke uitdaging.”
“Omdat ik van nature perfectionistisch ben pakte ik het serieus aan”, vervolgt Nanda haar verhaal. “Ik zocht contact met (amateur)kunstenaars en hobbyisten. Ik maakte afspraken met hen, omdat ik het belangrijk vind om te weten wat het verhaal achter hun kunst of hobby is. Nou, ik zal je zeggen, daar kwamen soms verhalen tevoorschijn, waarvan ik best wel onder de indruk was. Iedereen mocht van mij exposeren, zolang het geen commerciële inslag had. De exposanten en bezoekers van de exposities hebben er deze drie jaar een groot succes van gemaakt. Het heeft voor verbinding gezorgd, mensen liepen er langs en bleven gefascineerd staan kijken of de kunstenaars stimuleerden elkaar. Soms moest ik ook iemand die te bescheiden was over de streep trekken.”
“Vaak kreeg ik de exposanten via mond- tot- mondreclame”, zegt Nanda. “Ook waren er exposanten bij, die zelf les gaven in hetgeen wat zij maakten en dan vroegen zij aan mij of hun leerlingen ook een keer in de vitrinekast mochten exposeren. Op die manier kregen zij een stimulans. Ik zorgde ervoor dat er vier keer per jaar nieuwe materialen in de vitrinekast kwam te staan. Het organiseren is erg arbeidsintensief. Ik observeerde hoe de expositie liep en koppelde dat terug naar de exposanten plus alle gesprekken die ik vooraf voerde met de (amateur)kunstenaars of hobbyisten. Ik vind verbindingen leggen heel belangrijk. Daar krijg ik voldoening van. Er was altijd betrokkenheid van de mensen die daar rondliepen, die mij ook feedback gaven. Zo heb ik ook veel steun gehad van Anja Wierckx-Staps, die daar met haar kantkloskunstwerken heeft geëxposeerd. Zij vroeg mij ook of leerlingen van haar in de vitrinekast mochten exposeren. Er is wel een gegadigde die het stokje van mij wil overnemen. Die zal mettertijd wel zichzelf aan jullie voorstellen.”
Nanda is breed georiënteerd. Als kind is zij door haar vader met literatuur opgevoed. Zij las boeken over mythologie, de bijbel en boeken in het Frans. Haar vader gaf haar al zijn kennis door, ook haar familiegeschiedenis. Haar familie-erfgoed ligt opgeslagen in een museum in Hoorn en als Nanda komt te overlijden gaat haar boekencollectie naar een museum, dat is al vastgelegd. In haar huis heeft zij een speciale kamer ingericht, ‘De Oranje kamer’, waar haar familiebezittingen worden bewaard. Nanda wil nu meer tijd hebben voor haar hobby mandala’s inkleuren, wat zij iedere vrijdagochtend bij de creaochtend in Wijkcentrum Heksenwiel doet en op maandag- en donderdagochtend wandelt zij met de wandelclub.
E: splinter-pel@ziggo.nl
Meestal zijn nacho's niet echt een hoofdgerecht maar om lekker te snacken bij een drankje. Dit recept is echter wel voedzaam genoeg. Wellicht om het te combineren met een lekker kopje (tomaten)soep! Een hoofdgerecht voor 4 personen, bereidingstijd 20 minuten en ca. 10 minuten oventijd.
Op zondag 22 maart om 10.30 uur verzorgt Kooracademie Breda een concert in het Maczek Memorial (Ettensebaan 17a, Breda). In de sfeervolle en ingetogen ambiance van deze herdenkingsplek klinkt die ochtend passiemuziek uit de renaissance.
Breda zet vanaf deze week ambassadeurs voor diversiteit, inclusie en toegankelijkheid in de schijnwerpers. Met de nieuwe rondreizende expositie ‘Zo doen we dat in Breda’ vraagt de gemeente aandacht voor een belangrijke norm: intimidatie en discriminatie horen nergens thuis, niet in de stad, niet op de werkvloer en niet in het uitgaansleven. In Breda moet iedereen mee kunnen doen.
Zondag 15 maart slaan de natuurgidsen van IVN Mark & Donge en IVN Dintel- en Marklanden de handen ineen en organiseren we samen een wandeling door het Liesbos.