Haagse Beemden Loop met maximaal aantal deelnemers

We staan bij de finish, tussen winkelcentrum Heksenwiel en Tennisvereniging Heksenwiel in. Fotografen met lange lenzen staan in de aanslag om de deelnemers op de gevoelige plaat te vereeuwigen.

Deelnemers van nagenoeg alle leeftijden stuiven onder het finishvaandel door om nog een allerlaatste rondje te lopen, op naar de definitieve eindstreep. Voor de toeschouwers is het een prachtig gezicht, twee parallelle paden vol energieke renners.

Moniek straalt levenslust, dynamiek en een enorme energie uit. Met haar gulle lach vertelt ze over de fijne sfeer die er is onder de deelnemers en met het publiek. “Ik heb zelfs meegelopen toen ik zwanger was. De dag van het evenement was ik uitgerekend. Mijn zoon kwam later en daarom kon ik meedoen. Samen met mijn dochtertje Maya van anderhalf in een karretje liep ik toen de kinderroute.

Er zijn de afgelopen jaren steeds andere parcours uitgestippeld voor de runners. Vroeger vanaf de Texasbar door het buitengebied. Daar was weinig publiek en toen was het event lang zo groot nog niet.

Later door de Kroeten, vooral langs flats, met weinig publiek langs de kant maar de route ging ook wel eens dwars door de wijk. Daar stonden veel mensen met plantenspuiten klaar om ons koel te houden, dat was zo leuk. Ik heb alle edities genoten van de sfeer en van de sport.

Ik ren al veertig jaar, ook marathons. Mijn man rent eveneens en mijn dochter Maya was in Parijs voor de Olympische spelen. Met de triatlon eindigde ze vorig jaar op de zevende plaats.” Moniek heeft meermaals op het erepodium van de HB-Loop gestaan omdat ze had gewonnen.

Luca van der Klift

Tussen alle renners viel een jongeman op omdat hij deelnam in zijn rolstoel. Luca (16) had zich enorm verheugd op zijn deelname aan de Haagse Beemden Loop. De moeilijkheid is dat hij zich had opgegeven om in zijn rolstoel deel te nemen. De organisatie nam nogal de tijd om te beslissen of hij mee zou mogen doen of niet, in verband met de veiligheid en het grote aantal deelnemers.

Afgelopen woensdag kreeg hij het verlossende antwoord en dat was een ja. “Toen verzwikte ik mijn rechter pols. Deze blessure was even een domper om ik mijn armen gebruik om mijn rolstoel voort te bewegen. Gelukkig was het niet te ernstig en was het met intapen onder controle te houden. De sfeer onder de deelnemers was heel fijn evenals de bemoedigende reacties van het publiek langs de kant. Ik ben heel blij dat ik aan deze editie heb kunnen deelnemen”.

Na afloop vond de prijsuitreiking plaats. De winnende dames en heren mochten het erepodium beklimmen. Alle deelnemers ontvingen een medaille.

Er volgen nu nog een aantal foto's van de deelnemers.

...en dat waren er veel.

..en maar doorgaan.

Sommigen hadden het moeilijk, maar er werd doorgegaan.

Er werden echt prestaries geleverd.

Luca kijkt vermoeid, maar voldaan.

Als beloning een medaille.

Daar is hard voor gewerkt.

Niet alleen een medaille, maar ook een plaats op het erepodium.

Dat geeft een extra goed gevoel.

Iedere deelnemer heeft zijn of haar prestatie geleverd. Proficiat.