Voor een eerste keer was het fijn om al meteen negen bewoners van de vijfendertig huizen erbij te hebben. Sommigen die eerder hadden toegezegd, toen een bewoner met Rashad van Surplus al ruim voor deze dag langs de deuren ging, bleken deze dag toch niet thuis te zijn. Anderen hadden een afspraak elders, zoals een gouden bruiloft en iemand was ook ziek. Sommigen waren wellicht argwanend en wilden het eerst maar eens afwachten.
Voor de dorst was er koffie, thee, drinkbouillon, ranja en water. Samen eten is veel meer dan alleen je maag vullen. Het brengt je mentaal in balans. Doordat je gezamenlijk eet, eet je meer ontspannen terwijl je met elkaar in gesprek bent. Hierdoor neemt stress direct af en voel je je mentaal beter. Het geeft simpelweg een geluksgevoel. Praten en lachen tijdens een maaltijd schept een band, wat sociale cohesie versterkt en gevoelens van eenzaamheid vermindert.
Alle deelnemende bewoners maakten wat lekkers uit eigen cultuur en genoten mee met het feestje, want dat werd het. Sommigen sloten later op de middag aan. Gezellig keuvelen en buurten met elkaar, om zo elkaar beter te leren kennen. Ieder bracht wat mee uit de eigen cultuur. Zo was er hartige sarma, opgerolde gevulde druivenbladeren met gekruide rijst, uien en gehakt. De naam sarma betekent in het Turks opgerold. Er waren kavalakoekjes met amandelen. Een traditioneel zandkoekje, afkomstig uit de Turkse en Griekse keuken. Het koekje staat bekend om zijn typische halvemaanvorm.