Theatrada bekoort publiek met ‘As it is in heaven’

Daniel Daréus (gespeeld door Joël Vergeer) werd geboren in een Zweeds plattelandsdorp en was als kind al een buitenbeentje. Hij werd altijd gepest. Nadat hij zich, als zevenjarige met zijn viool in de graanvelden had verschanst om rust te vinden werd hij vanwege zijn zoete klanken toch opgemerkt en dus flink in elkaar gerost. Dit vormde reden voor zijn beschermende moeder om hem mee naar elders te nemen.

Volgende scène: Daniel bezoekt als gevierd dirigent elitekringen overal ter wereld. Hij wil met zijn muziek de harten van de luisteraars openen. We treffen hem in Wenen. Daar wordt de tol geëist voor het veel te jachtige leven dat hij leidt: hij wordt getroffen door een hartinfarct.

Hij keert terug naar zijn geboortedorp om een rustiger bestaan te gaan leiden en keert de muziek de rug toe. Hij laat zich echter overhalen voorzanger van het kerkkoor te worden. Zijn onconventionele leiding waarbij hij yoga- en danstechnieken niet schuwt baart opzien. Men vindt het best gek maar is er ook van gecharmeerd. Eindelijk gebeurt er eens wat! Roddel, achterdocht, stijfheid, vooringenomenheid..., het krijgt allemaal de ruimte…

... en dat leidt tot moeilijkheden!

Lena wordt verliefd op Daniel; hij kwam voor zijn rust! Dominee Stig en zijn vrouw Inger voelen leegte in hun relatie, Siv zit vast in haar dwangmatigheid, Arne maakt zich druk om niks. Tore is psychisch gestoord, Holmfrid kampt met fysieke problemen, Gabriela wordt verrot geslagen door haar drankzuchtige man, houthakker Conny. Hierbij zijn complimenten voor grimeuse Simone Verduin op zijn plaats!

Het koor doet, na een overduidelijk niet democratisch genomen besluit, mee aan een competitie in Oostenrijk. Het zet de gemoederen alleen maar meer op scherp. Lena vreest Daniel te verliezen als hij weer in ‘die kringen’ verkeert. Hij stelt haar gerust: tijd voor een romantisch moment!

Dan volgt de competitie. Het koor is er al klaar voor maar Daniel is nergens te bekennen. Hij wordt nogmaals getroffen door een hartinfarct, maar deze keer ernstiger. Terwijl het koor mooier dan ooit zingt sterft hij. Zijn jongere versie haalt hem op en neemt hem mee naar het graanveld waar het allemaal begon. Met een tevreden glimlach verlaat hij de wereld: zijn missie is geslaagd. Hij heeft met zijn muziek harten geopend!

Theatrada heeft met een eenvoudige toneelsetting een divers maar ook zwaar onderwerp op een luchtige manier vormgegeven. Gedurende het stuk stijgt de spanning voelbaar: het wordt steeds beter. Leuk gegeven is dat het koor dat doorgaans in de coulissen schuilgaat deze keer het podium bevolkt.

Muziek

Natan van Doorn componeerde de prachtige begeleidingsmuziek bij deze wederom zeer geslaagde Theatrada-productie.