Sam lag de hele nacht te woelen. Zijn vrouw had er genoeg van. Ze deed het licht aan. “Wat is er aan de hand?” “Ik maak me zorgen. Morgen moet ik Mattie zijn Armanipak teruggeven maar dat hebben we gebruikt bij mijn vaders crematie.” “Wat moet ik hem morgen vertellen?”
Saar dacht geen seconde na. Ze pakte haar smartphone en appte Mattie’s vrouw die haar beste vriendin was. “Vertel jij Mattie morgen dat zijn Armanipak prachtig was bij de crematie van Sam’s pa. Die ouwe man zag er in zijn kist uit om door een ringetje te halen. Hij is waardig gegaan dankzij jouw man en Armani.” “Zo”, zegt ze tegen Sam. “Nu kunnen zij wakker liggen. Kom slapen.”
Het jaar is een maand op gang en de meesten van ons hebben de eerste goede voornemens alweer losgelaten. Loslaten of vasthouden, dat is de Hamletvraag van elke generatie en het antwoord is niet eenvoudig. Toch is het begin van het jaar een goede smoes om hier net iets langer bij stil te staan.
De halve wereld staat op zijn kop omdat er mensen aan het roer staan die amechtig verslaafd zijn aan aandacht. En wat doen wij? We voeden de verslaving en laten zelfs de hersenen van onze eigen kinderen in die centrifuge van gecalculeerde aandacht-manipulatie spoelen.
Kinderen komen onuitgeslapen naar de basisschool omdat ze de halve nacht op hun smartphone zitten. Pappa en mamma gaan onuitgeslapen naar hun werk vanwege de zorgen over hun kinderen. Worden ze niet gepest? Worden zie buitengesloten? Wat als ze een ongeluk hebben? Elke minuut van de dag willen we de controle over de gevaren. Opa en oma durven niet in te brengen dat zelfs naar de dierentuin gaan voor de verslaafde kleinkinderen minder pret lijkt te zijn dan aan de computer hangen en likejes ophalen. Maar juist de grootste gevaren worden voor onze ogen door de aandachtverslaafden in beeld gebracht. En juist daardoor wil iedereen zich online verdrinken in afleiding.
Het antwoord is niet moeilijk. Opruimen die smartphone en terug naar de klapfone. Gewoon, lekker allemaal samen terug naar de tijd dat we niet 24 uur per dag, 7 dagen in de week overal bereikbaar waren.
Moet je eens kijken hoeveel tijd er overblijft voor aandacht. Aandacht voor degene waarmee je op dat moment bent. Spelen met elkaar en niet met een ver-weg- trol die de gevaarlijke online variant is van de ingebeelde kleutervriend.
Weg van gevaarlijke WhatsApp groepjes en TikTok terreur. Hiep piep hoera voor de landen waar (a)-sociale media verboden worden tot mensen volwassen zijn.
Nu nog even wachten tot opa’s en oma’s en pappa’s en mama’s het lef tonen om hun kroost aandacht in plaats van een smartphone te geven.
Passerende joggers schrikken zich een rotje als voor hun ogen een man wordt geschept door een personenauto. Het is dan ook bijna levensecht als acteur Geert Dekkers na een paar keer repeteren op het juiste moment omhoog springt en na een flinke val op een berg kussens belandt die zo zijn neergelegd dat ze in de film niet te zien zijn. Na het zien van de filmcrew wordt het de joggers duidelijk dat het een filmshoot betreft.
Mooie uitspraak, berustend op ervaringen in allerlei (conflict)situaties. Wordt te pas en te onpas toegepast en dat zien we op alle niveaus in het bedrijfsleven plaats grijpen. Pas in regeringskringen is deze handelwijze tot aanzienlijk grote ontwikkeling gekomen.
Wat de supermarkt liet liggen, redden tienduizenden Nederlanders samen De landelijke reddingsactie van No Waste Army is met succes afgerond: alle 916.000 kilo groenten die dreigden te worden verspild, zijn in drie weken tijd gered. Tienduizenden Nederlanders kwamen in beweging om samen met boeren voedselverspilling tegen te gaan.
Honderden schaatsliefhebbers stonden vandaag samen op het ijs tijdens de eerste editie van IJsbrekers, het nieuwe schaatsevenement van de Hartstichting op Schaatsbaan Breda. De 423 deelnemers haalden samen €114.000 op voor onderzoek naar hoe bewegen het hart kan helpen herstellen en versterken. Dat is hard nodig: hart- en vaatziekten zijn doodsoorzaak nummer twee in Nederland en de belangrijkste reden voor ziekenhuisopnamen.