Lente, waar blijf je nou?

PENNETJE 21 februari 2026 Column Pennetje
pennetje.jpg

Ik voel het hete strandzand mijn voetzolen mishandelen, de soft ijshoorn in mijn hand druppelt al gekleurd vocht en het wordt tijd dat ik de bestemming op mijn verwassen badhanddoek op het strand bereik, pal naast een gigantische kuil in het zand

De graver ervan roept iets naar zijn vrouw in een klapstoel in een dialect, dat mij doet vermoeden dat het hier om een van onze oosterburen gaat. De geur van licht verbrande Bockwurst en dat schuimende goedje van de 'Königin unter den Bieren’ bevestigen mijn vermoeden. Kuilemans en vrouw hebben zich aan beide versnaperingen te goed gedaan. 

Ik vlij mij neer op de handdoek. De zonnewarmte is overdadig en ik begin al zweetdruppels te voelen die van mijn gezicht afglijden. De warmte wordt steeds indringender. Mijn motorfietsje staat elders geparkeerd en ik pak snel mijn spullen op, groet de toerist en ga naar mijn motortje om in het bosrijke gebied rond te gaan tuffen. Wat ik ook doe om af te koelen, niets helpt, de warmte wordt ondraaglijk….en dan zoemt er iets irritant bij mijn oor. Ik maai met mijn arm om dat beest weg te jagen. Ik zwaai zo wild dat ik mijn evenwicht verlies en ten val kom; 

Dan schiet ik wakker, half hangend over de rand van mijn bed met mijn hoofd zorgwekkend dicht bij het laminaat. De warmte is echter nog steeds ondraaglijk. Pas dan ontdek ik dat mijn elektrische deken op standje drie staat en dat ik mijn wekker een snoeiharde karateklap gaf. 

Het is ijzig koud in mijn slaapkamer en inmiddels klappertandend spoed ik mij naar de keuken om theewater op te zetten, de TV aan te zetten om het weerbericht te volgen en zien waar code rood in ons landje zich aan het manifesteren is. Buiten staat mijn auto bedekt met een laagje sneeuw. Not amused.

In mijn chaotisch ontwaken giert er een diepe wens door mijn gedachten: 

Lente, waar blijf je nou?