Nimby

De man was Engelssprekend en daarom even schakelen: ‘When mr. X tells you to jump, you jump and on the way up you ask: how high mr. X?’

Dit vergeet ik nooit en nu zie ik soortgelijk gedrag in regeringskringen. Gemeenten moeten hun verantwoordelijkheid nemen en talloze asielzoekers onderbrengen. Dit is moeilijk gebleken en sommige gemeenten geven de minister nul op het rekest.

Naar de smeekbeden van de bevolking wordt in het geheel niet geluisterd terwijl per week 1000 nieuwe asielzoekers in Ter Apel zich aan het loket melden en mensen in de tuin moeten slapen of voor een nachtje snel ergens in een hal worden gebracht. De directeur van het Rode Kruis  hield hetzelfde verhaal als de minister. Hij heeft uit veiligheidsoverwegingen zijn mensen teruggetrokken en is hun hulp gestopt. Triest, maar waar. Een aantal steekincidenten heeft de spanning doen oplopen. Dwangmaatregelen van regeringszijde liggen op de loer.

De asielzoekers hebben allen een aantal veilige landen doorkruist om zich speciaal in Nederland te melden, terwijl het regel is dat men zich aanmeldt bij het eerste veilige land van hun binnenkomst. Is ons landje aan de zee dan een paradijselijke omgeving? Kennelijk wel.

Ik zie grote groepen jonge mannen, goed gekleed en met dure mobieltjes, maar een paspoort hebben zij niet? Hè?

Jonge mannen die hun land ontvlucht zijn vanwege de (politiek/criminele) spanning aldaar. Waarom laten zij hun gezinnen dan achter in hun land? Ik begrijp er niets meer van.

Toen Juliana nog koningin der Nederlanden was gaf zij ergens in de jaren 50 te kennen dat 10.000.000 inwoners al als te veel werd bestempeld, en nu zijn we met 18 miljoen inwoners en groeien de aantallen met grote snelheid. 

Voor de locatie van AZC's wordt het Nimby (not in my backyard) sentiment onder de bevolking per dag sterker en komt een moment dat de samenleving compleet vastloopt met desastreuze gevolgen.

En wat dan?

Pennetje…