Haagse Beemden Nieuws Modern Prinsenbeek
Sam lag de hele nacht te woelen. Zijn vrouw had er genoeg van. Ze deed het licht aan. “Wat is er aan de hand?” “Ik maak me zorgen. Morgen moet ik Mattie zijn Armanipak teruggeven maar dat hebben we gebruikt bij mijn vaders crematie.” “Wat moet ik hem morgen vertellen?”
In Davos probeert een struisvogel de zaal binnen te lopen waar Driftige Donny zo meteen het voltallige publiek van hoogwaardigheidsbekleders en industriële kopstukken zal beledigen en vernederen. De beveiliging vraagt: “Hee vogel, wat kom je hier doen?” De struisvogel antwoordt: “Ik kom vragen stellen over duurzaamheid.” “Duurzaamheid?” vraagt de beveiliger verbaasd. Waarop de struisvogel zegt: “Ja natuurlijk… ik steek al jaren mijn kop in het zand, maar zelfs ík zie nu dat dat niet meer werkt.”
Weet je nog, toen we cowboy en indiaantje speelden? Dat was toen ook al politiek ongepast maar er waren altijd al tegenhangers, die de Amerikaanse geschiedenis met iets meer nuance neerzetten. Denk bijvoorbeeld aan het mannenhuishouden van de Cartwrights van Bonanza. Ik was stiekem een beetje verliefd op Hoss, een man die en sterk en empathisch was. Hij voelde mee met elk leed ongeacht of het slachtoffer cowboy of indiaan, man of vrouw was. Hij was woke vóór zijn tijd. Of misschien zijn sommige dingen van alle tijden, ook al verandert de tijdsgeest.
Er zijn van die raadsels die zelfs de grootste filosofen van slag brengen. Ik noem er een paar. Wat is klein, groen, en vliegt door de lucht? Een spruitvliegje of een vliegspruitje. Wat is klein, groen, en als het bij de buren tegen de muur vliegt gaat bij ons de bel? Dat is puur toeval.
Vorig jaar stond I’ll do anything for love, van Meatloaf voor de vijfentwintigste keer in de top 2000. En elk jaar opnieuw neem ik me voor om uit te vinden wat DAT is. Wat is dat DAT dat hij niet doet? Als het een vrouw zou zijn die iets niet zou doen, kan ik wel het een en ander bedenken. Maar een man, een stoere man met een motorjack, die alles voor de liefde zal doen, maar dat niet??? Dat geeft te denken. Wat dan!
En wat voor jaar! Voor wie het nog niet had gemerkt: we zijn allemaal een beetje vreemde eenden geworden. Door de commerciële aandachttrekkerij van de antisociale media vervreemden kinderen van hun ouders, mannen van vrouwen en jongeren van ouderen. Daar moeten we in 2026 echt iets aan doen.
Tien, negen, acht, het aftellen kan beginnen. Nog even en het is 2025. Waar zijn de laatste vijftig jaar gebleven, ken je dat gevoel? In1975 stond ik aan de rand van het konijnenhol net als Alice. Mijn ondergrondse wereld was een metrostation in Parijs.
